KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/9811 E., 2022/3529 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62, CMK’nın 251/3, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında verilen hapis cezası üzerinden CMK'nın 251/3. maddesi gereğince indirim yapılarak mahkemece basit yargılama usulünün uygulandığı anlaşılarak yapılan incelemede;
CMK’nın 252. maddesindeki “251'inci madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir. Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir. İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223'üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır.
Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında bozma ilamı sonrası sanık hakkında CMK’nın 251. madde hükmü uygulanarak verilen mahkumiyet hükmünün itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece verilen kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu nazara alınarak,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/9811, K. 2022/3529, 10 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama