Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9929 K.2025/1998

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, adli kontrol, arama ve el koyma nedeniyle 30.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinde; maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 1.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; el konulan dijital metaryellerin uzun süre sonra iade edilmesi nedeniyle zarara uğradığına ve hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/279 Esas, 2019/108 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 02.08.2016-05.08.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, ayrıca 05.08.2016-19.01.2017 tarihler arasında hakkında adli kontrol tedbirinin uygulandığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 19.03.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacının gözaltında kaldığı sürede görevinden uzaklaştırıldığı, bu sürede de kamu görevlisi sıfatının devam ettiği ve başka bir işte çalışmasının yasal olarak mümkün olmadığı, daha sonra da göreve iade edildiği için eksik maaşlarını idareden talep edebileceği, diğer zarar taleplerinin somut bir şekilde haksız koruma tedbirinden kaynaklandığının tespit edilememesi ve bu zararların Yargıtay kararları uyarınca maddi tazminat kapsamında değerlendirilmemesi nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, kendisine isnat edilen suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı,

gözaltında ve adli kontrol altında kaldığı sürenin davacı üzerindeki etkileri, sosyal ve ekonomik durumu, yargılamanın uzunluğunun davacının üzerinde oluşturduğu menfi psikolojik durum dikkate alınarak zenginleşme sonucunu doğurmayacak şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerektiğinden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,