Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9990 K.2025/2004

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinde; maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, manevi tazminat miktarının düşük olduğuna, yargılama aşamasında kendisini müdafii ile temsil ettirdiğine ve vekalet ücretinin maddi tazminat olarak verilmesi gerektiğine, vekalet ücretinin eksik verildiğine, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/107 Esas, 2018/338 Karar sayılı ceza dosyasında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 08.09.2016-07.10.2016 tarihleri arasında 29 gün gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 26.09.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,aynı hususta başka bir davanın bulunmadığı,

davacının gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin başka bir cezasından mahsup edilmediği, yazı işleri müdürü olarak çalışmaktayken KHK ile meslekten ihraç olan davacıya, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nu 141.

Maddesi gereğince görevden uzaklaştırılan personele maaşının üçte ikisi ödenmesi gerektiği, gözaltında ve tutuklulukta bulunduğu tarihlerde bu sebeple maaşında ayrıca bir kesinti yapılmadığı ayrıca yargılandığı ceza dosyasında beraat etmesi nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmedildiği ve bu nedenle dosyaya yansıyan maddi bir kaybının bulunmadığı,

dolayısıyla davacının maddi tazminat talebinin yasal şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla bu yöndeki talebinin reddine karar verilmiş, davacının gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklamanın şahıs üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler dikkate alınarak, zenginleşme sonucunu doğurmayacak, adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşır şekilde manevi tazminat verilmesi gerektiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı vekilinin 04.09.2019 tarihli dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte talep ettiği anlaşılmakla; hükmedilen manevi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin tutuklama tarihi yerine gözaltı tarihi olan "08.09.2016" tarihi olarak belirlenmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,