Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1070 K.2022/4528

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasında TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapıldıktan sonra, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında “2 yıl 2 ay 20 gün” yerine, “1 yıl 14 ay 20 gün” hapis cezası olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gündüz vakti, saat 07.11 sıralarında sanık ... yönetimindeki minibüs ile gündüz vakti, yerleşim yerinde iki yönlü, düz, görüş alanı açık olan araç ve yaya trafiğinin yoğun olduğu yol üzerinde 31.05.2012 tarihli kolluk ve mahkeme ifadelerinde belirttiği üzere “virajda aracın vitesini aşağı doğru boşa alarak” seyir halinde iken; sanık ...’nin idaresindeki servis otobüsünü yolun sağında yolcu binip, inebilecek şekilde kapıları açık vaziyette bırakarak park ettiği, bu sırada otobüsün sağ ön kapısından her iki yöndeki taşıt trafiğini kontrol etmeden yola inen ...’a sanık ...’in idaresindeki minübüsle çarpması neticesi yayanın öldüğü olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,