Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1103 K.2025/8119

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 50/4, 52/2 maddeleri uyarınca 21.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın alkollü olmadığına, ehliyetsiz araç kullanmanın bilinçli taksir hali oluşturmayacağına, sanığın kusuru bulunmadığına, ölenin kusurlu olduğuna, tanık beyanlarının somut olayın oluşuna uygun olmadığına, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

26.02.2017 tarihinde saat 00:30 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı kamyonet ile Seferihisar ilçesi istikametinden Kuşadası ilçesi istikametine seyir halinde iken 54.200 km'ye geldiğinde önünde ve aynı istikamette seyir halinde olan sürücülüğünü maktül ...'in yaptığı, tescilsiz motosikletin sol yan tarafına kamyonetin sağ yan tarafı ile çarpması sonucu maktülün motorsikletinin direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkıp yolun sağ tarafına devrilmesi sonucu meydana gelen trafik kazasında sevk edildiği Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesinde hayatını kaybettiği,

kazadan sonra sanık ...'ın kaza mahallinde durmayarak kaza yerini terk ettiği, 26.02.2017 tarihli kaza tespit tutanağı, 11.05.2017 tarihli keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ve 05.04.2018 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince tanzim olunan rapora göre kazanın oluşumunda sanık ...'ın asli kusurlu olduğu, maktül ...'in kural ihlalinin bulunmadığı, sanığın kaza anında alkol ölçümü yapılmamış olması sebebiyle alkollü olup olmadığı hususunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması,

her ne kadar Adli Tıp Kurumu raporunda sanığın meskun mahal hız sınırları üzerinde seyir ettiği kabul edilmiş ise de, hızının mekanik olarak tespit edilememesi ve sadece ehliyetsiz araç kullanmasının ise 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinde belirtilen bilinçli taksir koşulları gerçekleşmediğinden sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmamış, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tayin edilen temel ceza bakımından isabetsizlik görülmemiş ancak; suç tarihinde sanığın kaza yerini terketmesi nedeniyle kendisine ulaşılamadığı, kazadan yaklaşık 10 saat sonra Özdere Jandarma Karakoluna teslim olan sanığın 26/02/2017 günü saat 13:20'de düzenlenen alkol raporunda 0,01 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmalarında kazadan 4 saat önce iki duble rakı içtiğini beyan ettiği, olaydan hemen sonra alkol ölçümü yapılmamış ise de kaza saati ile alkol ölçüm saati arasında yaklaşık 13 saatlik bir zaman diliminin bulunduğu,

ATK 5. İhtisas Dairesinin yerleşik uygulamalarına göre kandaki promil oranının her saat başı 0,15 promil azaldığı düşünüldüğünde sanığın olay sırasında yaklaşık 1,95 promil alkollü olduğu, sürücü belgesiz ve hızlı seyretmesi nedenleriyle eyleminin bilinçli taksirle gerçekleştiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince sanığın hem ehliyetsiz olarak araç kullanması hem de yasal hız sınırlarının üzerinde seyretmesi de ayrıca bilinçli taksir hali olarak kabul edilmiş ise de ehliyetsiz araç kullanmanın tek başına bilinçli taksir sebebi oluşturmayacağı, yine her ne kadar sanık yasal hız limitleri üzerinde seyretse de hızının yasal hız sınırının iki katından fazla hızlı olduğuna dair herhangi bir tespitin yapılmadığı, bilinçli taksir halinin yalnızca 100 promil üzerinde alkollü vaziyette araç kullanması olduğu anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereği alt sınırdan artırım yapıldığı gözetildiğinde bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,