Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1134 K.2022/4354

52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine yapılan istinaf başvurusunun incelenmesi sonucunda; Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 gün 2014/506 esas 2018/155 karar sayılı beraat hükmünün ortadan kaldırılarak 24.12.2020 gün ve 2018/1924 – 2020/2857 Karar sayılı karar ile sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, yerleşim yerinde, saat 18.00 sıralarında iki yönlü yolda seyir halinde olan sanık idaresindeki kamyonetin gidiş istikametine göre sağ tarafından karşıdan karşıya geçmek için seyir yoluna giren 2006 doğumlu mağdur yaya çocuklara çarpması sonucu yayalardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, diğerinin ise ağır 6 kemik kırığı şekinde yaralandığı yeterli mesafeden etkin tedbir almayan sanığın tali kusurlu olduğunun kabul edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 24.12.2020 gün ve 2018/1924 – 2020/2857 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.