Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/118 K.2025/3442

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının hukuka aykırı arama, el koyma ve buna ilişkin olarak adli makamlara şikayetçi olması üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karar üzerine yapmış olduğu itirazın reddine ilişkin kararların tebliğ edilememesi ve geç tebliğ edilmesi nedeniyle 600.000 TL manevi tazminatın 28.07.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara karşı yapmış olduğu itirazın reddine ilişkin kararların davacıya tebliğ edildiğine dair tutanakların tespit edildiği,

bu itibarla yasal koşuları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; hakim olarak görev yapmakta iken hukuka aykırı arama ve el koyma nedeniyle şikayetçi olması üzerine hukuka aykırı şekilde takipsizlik kararı verildiğine, bu kararın kendisine tebliğ edilmediğine, tebliğ edilmemesine rağmen ''bizzat tebliğ edilmiştir'' şeklinde sahte evrak düzenlendiğine, bahse konu takipsizlik kararından 19 ay sonra haberdar olmasıyla, anılan karara itirazı üzerine itiraz incelemesinin çok geç sonuçlandırıldığına, hakkındaki arama ve el koyma kararının hukuka aykırı şekilde icra edildiğine, bu suretle davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/12643 sayılı soruşturma dosyasında, davacının şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara karşı itiraz üzerine Kocaeli 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.03.2019 tarih ve 2019/747 D.

İş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği, anılan kararların tebliğine ilişkin tutanak örneklerinin temin edildiği, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın bizzat kendisine tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının mevcut olduğu, itirazın reddine ilişkin kararın da davacının cezaevinde bulunması sebebiyle ilgili ceza infaz kurumuna tebliğ edildiği, davacının bahse konu tebligatları almadığı, bunlara imza atmadığı, mevcut imzaların kendisine ait olmadığına ilişkin iddialarına yönelik herhangi bir suç duyurusunda bulunulmadığı,

tazminat konusuna bakan mahkeme olarak bu hususların inceleme konusu olamayacağı, bu aşamada yasal koşulları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacının hukuka aykırı arama nedeniyle de tazminat talebinde bulunduğu, 5237 sayılı CMK'nın 141/1-i maddesinde tazminat verilebilecek haller arasında “hakkında arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen” kişiler olarak gösterildiği, hukuka aykırı arama bakımından tazminat öngörülmediğinden, tazminat talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,