Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1193 K.2025/4908

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız ve ölçüsüz arama, gözaltı, adli kontrol ve el koyma nedeniyle 16.07.2019 tarihli dilekçe ile açıklandığı şekliyle 17.600,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın beraat kararının verildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının arama işlemleri sırasında evinin kirletildiği, bu sebeple ev temizliği için para ödemek durumunda kaldığı, telefonununa ve sim kartına el konulup iade edilmediği, bu sebeple başka bir telefon almak zorunda aldığı,

hakkında uygulanan imza atmak şeklindeki adli kontrolün ifası sırasında imza atmak için günlük yol parası verdiği ve imza atma yükümlülüğü sebebiyle özel ders ücretinden mahrum kaldığı gibi talepleri bakımından yapılan incelemede, adli kontrol sebebiyle uğranılan zararların tazminin CMK m.141 ve devamı maddeleri kapsamında olmadığı, davacı hakkında yürütülen soruşturmada delil elde edilmesi amacıyla el konulan metaryallerin dava sonuçlanıncaya kadar iade edilmemesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, davacının yargılama sürecinde materyallerin içeriğinin kopyalanarak kendisine verilmesi yönünde bir talebinin bulunmadığı,

atılı suçla bağlantılı bir takım programların yüklü olup olmadığının tespiti amacıyla materyallere el konulmasında zorunluluk olduğu ve davacının maddi zararına ilişkin belge de sunmadığı, bu itibarla telefonuna el konulmasının maddi zarar olarak talep edilemeyeceği, davacının diğer taleplerinin yansıma zarar olup CMK m.141 ve devamı maddelerince talep edilemeyeceği, gözaltı tedbiri bakımından ise yasal koşulların oluştuğu, bu kapsamda 140,40 TL maddi, 200,00 TL manevi tazminatın beraat kararının verildiği tarih olan 07.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine, manevi tazminatın 1.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, taleplerin karşılandığına, davacının cep telefonuna eşi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında el konulması nedeniyle yeni telefon ve sim kart almak durumunda kaldığına, el koyma koşullarının oluşmadığına, cep telefonunun zamanında iade edilip edilmediği hususunun araştırılmadığına, haksız ve ölçüsüz arama ve adli kontrol tedbiri uygulamasının da tazminat hesaplamasında dikkate alınması gerektiğine, suçlamanın niteliği ve davacı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/510 Esas ve 2019/173 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 19.09.2017-22.09.2017 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, sorgusunun ardından hakkında adli kontrol hükümleri uygulanmak suretiyle serbest bırakıldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 15.03.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, gözaltı uygulaması yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının makul biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,