Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1248 K.2022/6218

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 27/1. maddesi yollaması ile 89/1, 86/3-e, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının anılan Kanunun 58/6-7. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/3. maddesi uyarınca 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli ve 2020/439 esas, 2021/170 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, sanığın tekerrüre esas alınan ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/482 esas, 2017/1024sayılı kararının hükümlü veya tutuklunun kaçması, ikinci kez tekerrüre esas alınan ...

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2014/657 esas, 2015/442 sayılı kararının ise nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçuna ilişkin olduğu, dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı nazara alındığında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ...

Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/11/2021 gün ve 94660652-105-38-14554-2021-Kyb sayılı yazılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/01/2022 gün ve 2021/146433 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 18/07/2019 günü sanığın otostop çekerek katılanın aracına bindiği, aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığın, katılana ait bıçak ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda,

Mahkemece hükmün gerekçe kısmında, “...sanığın eyleminin olayın başında meşru müdafaa niteliğinde olduğu ancak elinde artık bıçak bulunmayan katılanı bıçakla yaralamak suretiyle sanığın meşru müdafaa sınırını aştığı, sanığın meşru müdafaanın sınırını aşmış olması sebebiyle TCK'nın 27-(1) ''Maddesinde belirtilen ceza sorumluluğuna kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa,

taksirli suç için kanunda yazılı cezanın altıda birinden üçte birine kadarı indirilerek hükmolunur'' hükmü gereğince TCK'nın 89/1. maddesinde taksirle yaralama suçunun cezasının alt sınırının 3 ay hapis olması sebebiyle, 3 ay hapis cezası üzerinden sanık hakkında TCK'nın 27/1. maddesi nazara alınarak 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle, sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verildiği belirtildikten sonra,

kararın hüküm kısmında sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğundan denilerek sanığın TCK’nın 86/2, 27/1, 89/1, 86/3-e, 29, 62/1, 53, 58/6-7, 54/4. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle,

TCK’nın 27/1. maddesinin kabulü halinde anılan maddenin delaletiyle TCK’nın 89/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyip TCK’nın 27/1. maddesine yanlış anlam verilerek, kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu,