Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1304 K.2024/1309

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız infaz nedeni ile 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 14.133,00 TL maddi ve 14.000,00 TL manevi tazminatın cezaevine alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulü ile hakkaniyete uygun tazminat miktarlarına hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/54 esas 2015/1067 karar sayılı dosyasında davacının, dava dışı diğer sanıklarla ile birlikte nitelikli hırsızlık suçundan yargılandığı, neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın davacı sanık ... tarafından temyiz edilmediğinden kendisi yönünden 15/07/2015 tarihinde kesinleştiği, kararın ... yönünden infaz edildiği, Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/54 esas - 2015/ 1067 karar sayılı kararın diğer sanıklar yönünden temyiz edilmesi üzerine,

etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığından bahise Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2019/3069 esas ve 2019/12017 karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma ilamına uyularak verilen Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 tarih ve 2019/545 esas- 2019/609 karar sayılı kararında, davacı ...

Nato'ya da sirayet edecek şekilde sanıklar hakkında 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası verildiği ve kararın temyiz edilmeden 26.12.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılarak, davacının kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezası için 26.08.2015 tarihinde cezaevine girdiği, 25.07.2017 tarihinden itibaren denetim süresi içinde herhangi bir yükümlülük belirlenmeden koşullu salıverildiği ve cezaevinden tahliye edildiği,

davacının bozma sonrası verilen kararda 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı 02/01/2020 tarihli müddetnameye göre 5275 sayılı Yasanın 107/2 (KHK 671) maddesi gereğince şartlı tahliyesinin 1/2 oranında olduğu bu cezanın 8 ay 10 güne tekabül ettiği davacı hakkında 1 yıl denetimli serbestlik uygulandığında cezanın yatarının olmadığının anlaşıldığı, dolayısıyla davacının 4 yıl 2 ay hapis cezasında 20/08/2016 tarihli müddetnameye göre cezaevine 26/08/2015 tarihinde girdiği, 20/08/2016 tarihinde denetimli serbestlik ile tahliye olduğu,

dolayısıyla davacının 26/08/2015 - 20/08/2016 tarihlerinde cezaevinde gördüğü infazın haksız infaz sayılacağı ve 26/08/2015 - 20/08/2016 tarihleri arasındaki süre için maddi ve manevi tazminat verilmesi gerektiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2015 tarih ve 2015/54 Esas ve 2015/1067 Kararı ile verilen ve davacının temyiz yoluna gitmemesi üzerine kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazına 25/08/2015 tarihinde başlandığı ve 20/08/2016 tarihinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak ceza infaz kurumundan tahliye edildiği, davacının toplamda 360 gün ceza infaz kurumunda kaldığı,

oysa söz konusu kararın Yargıtay 13. Ceza dairesi tarafından bozulması sonrasında Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.12.2019 tarih ve 2019/545 Esas-2019/609 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının bihakkın tahliye tarihine göre hesaplanacak süre dikkate alındığında bu sürenin davacı hakkında infaz edilen karar nedeniyle davacının ceza infaz kurumunda kaldığı süreden daha fazla olduğu, bu durumda davacının fazladan cezaevinde kalma durumunun olmadığı,

dolayısıyla dava konusu olayda CMK 141/1-e-f. madde ve fıkralarında belirtilen tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,