Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1330 K.2024/1303

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin davacının ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu dönemde, Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Amirliği tarafından 26.02.2019 tarihinde cezaevinde uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle 5275 sayılı kanunun 44/3-g fıkrası uyarınca 11 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırıldığı ve bu cezanın ... İnfaz Hakimliğinin 25.04.2019 tarih ve 2019/13 sayılı kararı ile onandığı, aynı zamanda hükümlü hakkında ...

Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma sonucunda davacı hakkında takipsizlik kararı verildiği, davacının 10.11.2019 tarihinde denetimli serbestliğe çıkabilecek durumdayken 20.04.2020 tarihinde tahliye edildiği, bu sebeple denetimli serbestlikten yararlanma hakkını yitirdiğinden dolayı tahliyesinin 132 gün geç yapıldığını belirterek 95.000 TL maddi ve 175.000 TL manevi tazminatın 10.11.2019 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebine ilişkin yapılan yargılama neticesinde mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacının hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu sırada hakkında hukuka aykırı biçimde disiplin cezası uygulandığı ve bu sebeple denetimli serbestlikten yararlanamayıp ceza evinden gecikmeli olarak çıktığı iddiasıyla tazminat talebinin CMK'nın 141. maddesi kapsamında suç soruşturması ve kovuşturması ile ilgili olmadığı, kovuşturma aşamasından sonra cezanın infazı sırasında ortaya çıkan bir sebepten kaynaklandığı, davacının talebi haksız fiil sorumluluğuna dayanmakta olup, dava konusu yapılan hadiselerin temelinde İnfaz Kurumunun haksız idari işlemi yer aldığı,

haksız fiil sorumluluğuyla ile ilgili açılan davalarda istisnalar hariç olmak üzere genel olarak yargılama yapma yetkisinin asliye hukuk mahkemelerinin görev alanında bulunduğu, iş bu dosyada da 6100 sayılı HMK ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu kapsamında yargılama yapma görev ve yetkisinin Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesinde olduğu değerlendirilerek 5271 sayılı CMK'nın 5/1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından disiplin cezası ve infaza ilişkin hukuka aykırılıkların CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirlerinden olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin ileri sürdüğü neden yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunununda koruma tedbirleri nedeniyle tazminat başlığı altında 141 ila 144. maddeleri arasında düzenleme yapıldığı, tazminat istemine ilişkin CMK'nın 141 inci maddesinde suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği belirtilerek tazminat istenebilecek hallerin tahdidi şekilde sıralandığı dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde; davacı hükümlünün uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle 11 gün hücreye koyma cezası aldığı, ...

Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma sonucunda davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ancak hakkında verilen disiplin cezasının kaldırılmadığı, bu sebeple açık cezaevine çıkamadığı ve denetimli serbestlik tedbirinden geç faydalandığı gerekçeleri ile tazminat isteminin infaza ilişkin olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 141 nci ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirlerinden olmadığı anlaşılmakla.

CMK'nın 141 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi,

Kabule göre de;

İlk derece mahkemesince CMK'nın 142 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince dava dilekçesi davalı kuruma tebliğ edilip, aynı Kanun'un 142 nci maddesinin yedinci fıkrası gereğince davacı ile davalı temsilcisi duruşmadan haberdar edilerek, Cumhuriyet savcısının da katılımıyla duruşma yapılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,