Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1351 K.2025/5348

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/1247 E., 2020/1449 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.05.2017-09.05.2017 tarihleri arasında 4 gün gözaltında kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine kararın yalnızca davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın 2.000,00 TL'ye düşürülmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 18.000,00 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,