KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/1568 E., 2023/3460 K.·Bozma Yoluna
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2023
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/43 Değişik İş
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Karar
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması
- Başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
523 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2019/100 E., 2020/550 K. sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükme, süresi içerisinde sanık müdafii tarafından itiraz edildiği, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli 2021/43 sayılı değişik iş kararıyla itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasınakarar verildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 25.01.2022 tarihli ve 94660652-105-06-10763-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2022 tarihli ve KYB-2022/14755 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.02.2022 tarihli ve KYB-2022/14745 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
''Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 62 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddeleri gereğince maddeleri gereğince 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 tarihli ve 2019/100 esas, 2020/550 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/01/2021 tarihli ve 2021/21 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanık müdafiince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair yapılan itiraz üzerine,
hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ortadan kaldırılmasına ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2021 tarihli ve 2021/43 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 tarihli ve 2019/100 esas, 2020/550 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/01/2021 tarihli ve 2021/21 değişik iş sayılı kararının mevcut bulunması karşısında, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair itirazın ikinci kez değerlendirilerek karar verilmesi mümkün olmadığı halde, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 tarihli ve 2019/100 esas, 2020/550 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/01/2021 tarihli ve 2021/21 değişik iş sayılı kararının mevcut bulunması karşısında, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair itirazın ikinci kez değerlendirilerek karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2.Ankara 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2021/43 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/1568, K. 2023/3460, 28 Eylül 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama