Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1602 K.2022/2779

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün, "CMK 141-142 maddelerine göre tazminat talebi" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/303 Esas - 2013/68 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 25.04.2010 – 25.08.2010 tarihleri arasında 122 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11.03.2013 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK' nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 500.000 TL maddi, 2.000.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece duruşma açılıp, davanın kısmen kabulüyle 2.541,58 TL maddi; 6.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

1- Davacının tazminat için işletilecek faizin başlangıç tarihi olarak tutuklama tarihini talep etmiş olmasına karşılık gözaltı tarihinden itibaren faiz işletilmesi,

2- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "2.331,4" TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde "2.541,58" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,