Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1636 K.2024/2693

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/1864 Esas, 2019/766 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13.12.2019 tarihli ve 6-7 sayılı, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesinin zorunlu olmadığına ilişkin içtihatı ve Ceza Genel Kurulunun 14.06.2023 tarihli ve 2021/4-84 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, duruşmadan haberdar edilme zorunluluğu bulunmayan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına kanun yolu aşamasında gerekçeli kararının tebliği üzerine davaya katılmasının ve hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında,

istinaf aşamasında 22.02.2018 tarihli tevdii kararı üzerine gerekçeli karar tebliğ edilen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,