Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1818 K.2025/5849

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/444 E., 2020/257 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu.

Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 31.03.2017-13.04.2017 tarihleri arasında 13 gün gözaltında ve 09.05.2017-06.06.2018 tarihleri arasında 393 gün tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince maddi tazminat talebinin reddi ile 95.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine kararın yalnızca davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminata ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılarak gözaltı dönemi yönünden 1.100,00 TL, tutukluluk dönemi yönünden 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi nedeniyle,

reddedilen toplam 63.900,00 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,