Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1896 K.2022/4899

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/218 Esas – 2011/107 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 18.12.2008 – 10.05.2011 tarihleri arasında 873 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraat hükmü kurulduğu, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu;

Davacının 20.000,00 TL maddi, 85.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 16.422,69 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olan Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2011 tarih, 2009/218 (E) ve 2011/107 (K) sayılı kararı, hakkında, 5237 sayılı TCK’ nın 81/1, 35/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca (3 kez) 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin olarak uygulama yapılan, mahkumiyet hükmü verilen sanık Yunus Aktaş müdafii tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/09/2013 gün, 2013/3290 Esas, 2013/5210 Karar sayılı kararıyla sanık Yunus Aktaş lehine bozulduğu, davacı aleyhine bir temyizin söz konusu olmadığı, mahkemece davacı hakkındaki beraat hükmünün kesinleştirme işleminin ne zaman yapıldığına ilişkin Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine yazılan müzekkereye verilen cevapta, davacı hakkındaki kesinleştirme işleminin sanık Yunus Aktaş hakkında Yargıtayca yapılan inceleme neticesinin davacıya da yansıyabileceği düşüncesi ile inceleme sonuna bırakıldığı,

temyiz edilen hükmün CMUK'nın 326. maddesi uyarınca davacıya sirayetinin mümkün olmadığı çünkü davacı hakkında herhangi bir temyiz incelemesinin yapılmadığının, davacı ... hakkındaki beraat hükmünün tefhimle birlikte 17/05/2011 günü mesai saati itibarıyla kesinleştiği, 04/11/2013 tarihli kesinleştirme işlemi hukuksal gerçeklikten yoksun, haklı dayanaktan yoksun olduğu,

davanın 17/05/2012 güne kadar açılması gerekirken, tazminat davasının ise hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 19/09/2014 tarihinde açıldığı gözetilerek süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesiyle bozulması üzerine,

Yerel mahkemece duruşma açılarak. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2011 tarih, 2009/218 Esas – 2011/107 Karar sayılı beraat kararlarının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2013/3290 Esas – 2013/5210 Karar sayılı ilamıyla onanmak suretiyle 25/09/2013 tarihinde kesinleştiğine dair şerh düzenlendiği ancak Yargıtay ilamının dosyanın diğer bir sanığı ile ilgili olduğunun anlaşıldığı, davacı aleyhine bir temyizin söz konusu olmadığı,

mahkemece davacı ... hakkındaki beraat hükmünün tefhimle birlikte 17/05/2011 günü mesai saati itibarıyla kesinleştiği, davanın 17/05/2012 güne kadar açılması gerekirken, tazminat davasının ise hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 19/09/2014 tarihinde açıldığı anlaşılmakla davacının davasını CMK 141/1. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürede açmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.