Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1969 K.2022/7777

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine karar

kaldırılarak, genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği, CMK nın 252/3. maddesi uyarınca yapılan indirimin korunduğu, genel hükümlere göre yargılama yapılarak verilen karar karşı, kanun yoluna başvurulabileceğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın idaresindeki minibüs ile olay günü saat 21:40 civarında, meskun mahalde seyir halinde iken, olay yeri kontrolsüz 4 yönlü kavşağa geldiği sırada, sol taraftan kavşağa giren motosiklet sürücüsü katılan ... ile çarpıştığı, katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (6.derece) olacak şekilde yaralanmasına tali kusurlu olarak neden olduğu olayda;

CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği, söz konusu bu maddenin, sonuç ceza belirlendikten sonra, “TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 51 ve CMK’nın 251/3.” olarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.