Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1971 K.2022/5506

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,

Gece vakti bölünmüş yolda sanık, idaresindeki otomobil ile 150 promil alkollü olarak seyir halinde iken polis uygulaması olduğunu görmesi üzerine geri manevra yaparak seyrettiği sırada arkadan gelen araca çarparak araçta yolcu olarak bulunan katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; bölünmüş yolda yasak olmasına rağmen geri manevra yapmak ve alkollü araç kullanmak suretiyle bilinçli taksir oluşturan birden fazla ihlali bulunan sanık hakkında, TCK'nın 22/3. maddesinde cezanın üçte birden yarısına kadar arttırılabileceği amir hükmüne rağmen asgari oranda artırılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.