Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1978 K.2025/297

CMK’nın 286/2 maddesinde temyiz edilemeyecek kararları açıkça ve ayrı ayrı sayan kanun koyucunun amacının, bu sayılanlar dışında kalan kararların temyiz kanun yoluna tabi olacaklarını, diğer bir anlatımla sınırlayıcı hükümler kapsamında yer almayan karar ve hükümlerin temyize tabi olduklarını düzenlediğini kabul etmenin, kanun koyucunun amacına ve kanunun sistematiğine uygun olduğu değerlendirildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/1-a bendi uyarınca,

sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmedilen davanın reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararının temyize tabi olduğu gözetilmeden verilen kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2020/318 Esas, 2021/2808 Karar sayılı ek kararının kaldırılması suretiyle yapılan inceleme neticesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.11.2019 tarihli ve 2019/354 E., 2019/585 K. sayılı ilamıyla aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/07/2019 tarih 2018/4897 soruşturma 2019/1340 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca sanık hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince duruşma açmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1 ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile hükme;

"1-Sanık ... hakkında her ne kadar 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, hukuka uygun ve cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğinden ve suç kastı bulnmadığından CMK'nun 223/2-e ve 223/2-c maddeleri gereğince atılı suçtan BERAATİNE,

2-Yapılan yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına," fıkraları eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş, karara karşı Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 02.02.2022 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği: CMK'nın 280, 303/1-a, 193/2, 216 ve 217. maddeleri uyarınca; İstinaf Mahkemelerinin İlk Derece Mahkemesince toplanan delilleri takdir ederek dosya üzerinden beraat kararı veremeyecekleri nazara alındığında, anılan kanun maddelerine yanlış anlamlar yüklenerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'nin 5271 sayılı CMK'nın 280/2 maddesine aykırılık oluşturacak şekilde duruşma açmaksızın evrak üzerinde ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine dair kararı kaldırarak sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

26.11.2018 tarihinde askeri yasak bölgeyi ihlal suçundan yakalanan sanıktan 85 adet sağlam 20 adet kırık oksitlenmiş sikkenin ele geçirilmesi üzerine başlatılan soruşturma işlemleri kapsamında müze müdürlüğü raporuna göre eserlerden 1 adedinin 2863 sayılı Kanun'nun 23. maddesi kapsamında kaldığı diğer eselerin Yasa kapsamında olmadığının belirtildiği,

sanığın savcılık savunmasında davaya konu eserleri yaklaşık 1.5 yıl önce Suriye Humus kentinde bulduğunu ve Türkiye'ye gelirken yanında getirdiğini beyan ettiği, Yerel Mahkemesince tercüman eşliğinde alınan savunmasında davaya konu eserleri Suriye'de bulunduğu zaman yakınlarının kazı yaparken bulduklarını ve kendisine verdiklerini kendisinin de Türkiye'ye gelirken yanında getirdiğini tarihi eser olduklarını bilmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/07/2019 tarih 2018/4897 soruşturma 2019/1340 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca sanık hakkında açılan davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açmaksızın yürütülen yargılama neticesinde; Yerel Mahkeme hükmü kaldırılarak hükmün sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, hukuka uygun ve cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğinden ve suç kastı bulnmadığından CMK'nun 223/2-e ve 223/2-c maddeleri gereğince atılı suçtan beraatine şeklinde düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanığın 26.11.2018 günü askeri yasak bölgeye girdiği anda yakalandığı tespit olunarak yapılan inceleme neticesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması,

7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde.

Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanıkların, atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatlerine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, dava konusu eserlerin akıbeti hakkında karar verilmemesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmadığından,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği hükme yargılama giderlerinden önce gelmek üzere;“Dava konusu eserlerin 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince müze müdürlüğüne teslimine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,