Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1995 K.2022/5145

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü Zübeyir Gören idaresindeki minibüsle, yerleşim yeri dışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, eğimli, iki yönlü, asfalt kaplama il yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, aracının ön sağ, ön kapı ve ön cam direği kısımlarıyla, önünde, sağ şeritte, meydana gelen arıza sebebiyle park halinde bulunan sanık idaresindeki traktöre takılı römorke ve ilavesine çarpmasıyla, minibüsün içerisindeki şoför ve yolculardan dördünün öldüğü, dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin yaşamı tehlikeye girecek ve vücudunda 2.derece kırık oluşacak, bir kişinin ise yaşamı tehlikeye girecek, vücudunda 5.dereceden kırık oluşacak ve yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı olayda,

Sanığın, hız sınırının kaza noktasına 150 metreye kadar 90, ardından 70 km olduğu, aydınlatmanın bulunmadığı, iki yönlü, şehirler arası yolda, gece karanlığında, arkadan gelen araçların, sağ şeridin içerisinde park halinde, tepe lambası yanmayan, arkasında açık durumdaki ışık donanımı römork sebebiyle görülemeyen aracına çarpılabileceğini öngörmesine karşın şansına ve arkadan gelecek olan sürücünün becerisine güvenerek yeterli önlemi almayarak, asli kusuruyla, neticenin gerçekleşmesine sebebiyet verdiğinden atılı eylemi bilinçli taksirle gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, adli tıp raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 2020/1288 E. 2022/16 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.