Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2083 K.2022/4549

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının, CMK’nın 231/10. maddesi gereğince düşmesine ilişkin hüküm, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beykoz 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarih, 2015/51 Esas, 2015/314 Karar sayılı ilamı ile sanığın 2863 sayılı Kanunun 65/4, TCK’nın 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, dosya içerisinde mevcut ve UYAP sisteminde kayıtlı kesinleşme şerhine göre;

katılan vekili tarafından bu karara itiraz edildiği ve İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2015 tarih 2015/836 Değişik iş nolu kararı ile itirazın reddine karar verilerek 03/06/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, CMK’nın 231/8. maddesi gereğince belirlenen 5 yıllık denetim süresinin 03/06/2020 tarihinde dolacağı, sanığın denetim süresi içerisinde 26/04/2017 tarihinde 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği, Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarih 2007/289 Esas, 2017/970 Karar sayılı ilamı ile sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/1.maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği,

hükmün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 05/10/2018 tarih, 2018/1487 Esas, 2018/2597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi gereğince hükmedilen mahkumiyet kararının 6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi suretiyle 05/20/2018 tarihinde kesinleştiği, bu hali ile denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,