Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2122 K.2025/5179

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a,4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanın temyizi üzerine Dairemizin 14.06.2021 tarihli bozma kararı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 27.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; diğer sanığın alkollü ve asli kusurlu olduğuna, kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanık hakkında fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; dosya içeriğine göre, 17.11.2013 günü, saat 16:20 sıralarında meskun mahal içinde, azami hız limitinin 120 km/saat olarak belirlendiği, bölünmüş, üç şeritli, düşey güzergahta eğimli il yolunda, sevk ve idarelerindeki otomobiller ile aynı yöne seyir halinde olan temyiz dışı sanık ... ve temyize konu sanık ..., olay mahalli benzin istasyonu önlerine geldiklerinde sanık ...’in idaresindeki otomobili ile yolun sağındaki benzin istasyonuna dönmek istediği,

sanık ...’in de idaresindeki otomobil ile önündeki sağa yönelen aracın sağ ön yan ayna ve çamurluk kısımlarına çarptıktan sonra direksiyon hakimiyetini kaybedip sağ taraftaki kaldırıma çarptıktan sonra aydınlatma direğine de çarpıp savrulduğu,

savrulan aracın motorunun da yerinden fırladığı olayda, sanık sürücü ...’in aracında yolcu olan ...’ın öldüğü,katılan sanık ...’in hafif şekilde yaralandığı ve diğer sürücüden şikayetçi olduğu mahkemece hükme esas alınan 22.07.2014 tarihli Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu ile 09.02.2015 tarihli İstanbul Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu raporlarında, sanık ...’in otomobille bölünmüş yolun orta şeridinde seyrederken, arkasında sağ şeritten süratli biçimde yaklaşan aracı yeterli biçimde kontrol etmeden, aracın geçişini beklemeden, sağdaki benzinliğe girmek için tehlike arz edecek tarzda sağa yönelip,

hatalı doğrultu değiştirmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, bir kişinin ölümü ve bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün üçüncü fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığa verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1365 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 27.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,