Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2240 K.2025/2164

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 45.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacı hakkında aynı tutuklama müzekkeresine konu 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan Diyarbakır Kapatılan 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2010 tarih, 2008/587 Esas,

2010/337 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesi ile davanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sonucuna göre tekrar dava açabileceği gerekçesi dilekçenin reddine karar verilmesi üzerine,

davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dilekçenin reddi kararının davanın reddi kararı olduğu belirlenerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara yönelik davacı vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 18.10.2021 tarihli bozma kararı üzerine,

dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 20.735,63 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, reddedilen miktar üzerinden karşı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, Diyarbakır 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/232 Esas 2016/80 Karar sayılı dosyanın incelemesinde; davacının silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, terör örgütü propagandası yapmak ve 2911 sayılı yasaya muhalefet suçlarından 18/10/2008 tarihinde göz altına alındığı, 21/10/2008 tarihinde örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek ve 2911 sayılı yasaya muhalefet suçlarından 2008/46 sorgu numarası ile tutuklandığı,

yapılan yargılama sonucunda terör örgütü propagandası yapmak suçundan beraatine, 2911 sayılı yasaya muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan mahkumiyetine karar verildiği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden verilen kararın 16/06/2010 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiğine ilişkin şerhin düzenlendiği akabinde Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25/05/2011 tarih 2011/4429 esas 2011/3072 karar sayılı bozma ilamına istinaden 2911 Sayılı Yasaya Muhalefete ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar yönünden itirazen değerlendirilmek üzere dosyanın Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2011 tarih 2011/479 D.İş saylı kararı ile Davacı Cezayir'in itirazının reddine karar verildiği,

tazminat davasına dayanak oluşturan Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) 2008/587 esas 2010/337 sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25/05/2011 tarih ve 2011/4429 esas 2011/3072 karar sayılı ilamı ile davacı (sanık) hakkında silahlı terör örgütü adına suç işlemek suçundan bozma kararı üzerine dosyanın nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine devredildiği, yeniden yapılan yargılamada Diyarbakır 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/232 Esas 2016/80 Karar sayılı ilamı ile üzerine atılı tüm suçlardan davacının beraatine karar verildiği,

beraat kararının 04/03/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, davacı hakkında verilen 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan Diyarbakır Kapatılan 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2010 tarih, 2008/587 Esas, 2010/337 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın aynı mahkemenin 11/07/2017 tarihli ek kararı ile ortadan kaldırılarak davacı hakkındaki davanın düşmesine karar verildiği, davacının toplam 1095 gün gözaltı ve tutukluluk süresi bulunduğu, bu sürenin mahsubuna veya tazminata konu edildiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı,

tutukluluk süresinin tam süre ile infaz gördüğü, açılan davanın süresinde olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, davacı vekili ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının tutuklu kaldığı 1095 günlük süreden, denetim süresi sonunda suç işlememesi nedeniyle 11.07.2017 tarihli ek karar ile düşme kararı verilen 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan Diyarbakır Kapatılan 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2010 tarih, 2008/587 Esas, 2010/337 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin süresin düşüldükten sonra geriye kalan 638 günlük süre için CMK' 141/f maddesi uyarınca hesaplanan 12.855,93 TL maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminat miktarının belirlendiği bölümünde yer alan "bin doksan beş (1095) ve 20.735,63 TL" ibarelerinin, "altı yüz otuz sekiz (638) ve 12.855,93 TL", manevi tazminat miktarının belirlendiği bölümde yer alan "bin doksan beş (1095)" ibarelerinin, "altı yüz otuz sekiz (638)", ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,