Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2252 K.2023/3336

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2014/458 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince neticeten 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Alanya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2014/458 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2019/7976 Esas, 2021/1303 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Alanya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/276 Esas, 2021/596 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince neticeten 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve eksik araştırma sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Yerel Mahkemenin Kabulü. 1. Mahkemece, ''Her ne kadar sanığın suçlamaları reddettiği ve savunmada müştekinin kendisine arkadan gelerek çarptığını beyan ettiği görülmekte ve yine kovuşturma aşamasında beyanı alınan tanık ...'ın savunmayı doğruladığı görülmekte ise de; alınan tüm raporlarda sanığa asli kusur izafe edildiği ve özellikle son alınan Ankara

30. ASCM aracılığıyla alınan 10/12/2015 tarihli raporda, savunma ile tanık... beyanı da dahil olmak üzere tüm evrakların bilirkişi raporunda değerlendirildiği ve bu raporun hüküm vermeye elverişli olduğu ve yine bu rapor içeriğinde tanık... ile savunmanın aksine müştekiye ait aracın arkadan gelip aynaya çarpması halinde sanığa ait aracın aynasının öne doğru kırılması gerektiği ancak dosya arasındaki fotoğraf ve diğer belgelerin bunun aksini gösterdiğini beyan etmesi karşısında tanık anlatımı ile savunmaya itibar edilmeyerek fiil tarihinde sanığın asli kullandığı ... ile müştekinin kullandığı araca asli kusurlu şekilde çarpmak suretiyle kemik

kırığı oluşacak şekilde müştekiyi yaraladığı böylelikle sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunu işlediği sabit olmakla, TCK 61 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, taksire dayalı kusurun ağırlığı, kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisinin orta derecede olması da nazara alınarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 89/1 maddesi gereğince takdiren ve teşdiden 240 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Fiil nedeniyle müştekide kemik kırığı oluştuğundan 5237 sayılı TCK’nın 89/2-(b) ve son.uyarınca sanığın cezası yarı oranda artırılarak sanığın 360 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek sanığın cezasından TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 300 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın asli kusurlu olduğu görülmekteyse de fiilin gerçekleşme şekli nazara alınarak sanık hakkında takdiren TCK 53/6 hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Maddi zarar giderilmediğinden sanık hakkında CMK 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.'' Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan.

(1)''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' Şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece tensip zaptında basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması gerekçesinin açıklanarak, genel hükümlere göre karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan 14.10.2013 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan; ''... c)Sürücüler önlerinde giden araçları yönetmelikte belirtilen güvenli ve yeterli bir mesafeden izlemek zorundadırlar ...'' Kuralına uymadığından bahisle tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Sanık aşamalarda, sanayi kavşağından oba caddesine müteakip Keykubat caddesine seyir halindeyken, sağ tarafından geçmek isteyen motosikletin sürtünerek yere düştüğünü, aracını sağa çekerek bir şeyi olup olmadığını sorduğunu, şahsın kendisine iyi olduğunu bu sebeple olay yerinden ayrıldığını, kaçmadığını ileri sürmüştür.

5.Mahkemece keşif üzerine aldırılan 25.09.2014 tarihli trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen raporda, 2918 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan; ''... c)Sürücüler önlerinde giden araçları yönetmelikte belirtilen güvenli ve yeterli bir mesafeden izlemek zorundadırlar ...'' Kuralına uymadığından bahisle tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6.Yargılama aşamasında aldırılan Ankara Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesince tanzim edilen 04.05.2015 tarihli raporda, sanığın, yola gereken dikkatini vermeyerek, önünde seyreden motosikletliye tehlikeli biçimde yaklaşıp arkadan çarpması sonucu olayın meydana geldiği, sanığın tam kusurlu olduğu bildirilmiştir.

7.Mahkemece dosyaya kazandırılan bir makine mühendisi, bir inşaat mühendisi ve bir trafik kusur uzmanı üç kişiden oluşan bilirkişi heyetince tanzim edilen raporda, sanığın anlatımındaki gibi katılanın seyretmesi halinde aracın sağ aynasına çarpmasının mümkün olmadığı, keşif sırasında otomobilin resimlerinde de bu aynanın sağlam olduğu gözetildiğinde sanığın idaresindeki araçla motosiklete arkadan çarpması sonucu olayın meydana geldiğini ve kendisinin tam kusurlu hareketiyle kazaya neden olduğu tespitinde bulunulmuştur.

8.Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamış, zarar giderimi yapılmamıştır. 9.Katılanın kati adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, yerleşim yeri içinde, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalline geldiğinde, önünde seyreden motosiklete arkadan çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla bir kişinin vücudunda 2. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

2.Katılanın zararlarının giderilmediğine yönelik beyanı ile sanık tarafından giderilen bir zarar bulunmadığı hususları göz önünde bulundurulduğunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya