KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/2427 E., 2025/5909 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/2206 E., 2021/2884 K.
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
450 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapı lan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin uzun tutukluluk nedeniyle 250.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz sebepleri; taleplerinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğine, adli yardım talebinin kabulü ve yargılama giderlerinden muaf tutulması isteğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/97 Esas - 2019/335 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çok sayıda suçtan yargılandığı ve mahkemenin 29.05.2019 tarihli ilamı ile çeşitli suçlardan 39 yıl 241 ay 238 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, davacının 03.11.2015-06.11.2015 ve 04.09.2016-06.09.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, 09.11.2015 tarihinde tutuklanıp 02.04.2016 tarihinde tahliye edildiği, 22.12.2016 tarihinde tekrar tutuklandığı ve hükmen tutukluluk halinin devamına karar verildiği, tutukluluk süresinin 5271 sayılı kanunun 102/2.
Maddesinde 2 yıl artı 3 yıl olmak üzere toplam 5 yıl olduğu, davanın 190 katılan, 57 müşteki ve mağdur ... 90 sanıklı bir dava olduğu, davanın ağırlığı taraf sayısı ve davacının tahliye edilip tekrar tutuklanmış olması ve toplam 5 yıllık sürenin geçmemiş olması, sonuçta da davacının mahkumiyetine karar verilmiş olması ve henüz kararın kesinleşmemiş olması dikkate alınarak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun, esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/2427, K. 2025/5909, 1 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama