Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2523 K.2023/3151

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 14/06/2019 tarihli eylemi sebebiyle davanın reddine, 01/07/2019 tarihli eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 esas, 2020/160 sayılı kararı ile anılan kararın mahkumiyet hükmü yönünden sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine,

sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1524 esas, 2020/2604 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, sanığın 14/06/2019 tarihli trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ilişkin Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2021 tarihli ve 2020/759 esas,

2021/321 sayılı kararının 29/06/2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2022 tarihli ve 94660652-105-48-17985-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2022 tarihli ve KYB- 2022/41672 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2022 tarihli ve KYB-2022/41672 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın 14/06/2019 tarihli trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi sebebiyle, Marmaris İlçe Emniyet Müdürlüğünün 29/06/2019 tarihli fezlekesi ekinde sunulan tahkikat evrakı üzerine, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/3935 soruşturma numarasına kayden yürütülen soruşturma sonunda, anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kamu davası açılması sonrasında, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan bahisle, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/381 esas, 2019/559 sayılı kararı ile dosyanın Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/682 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Sanığın 01/07/2019 tarihli aynı nitelikteki eylemine ilişkin ise, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 25/07/2019 tarihli ve 2019/4201 soruşturma, 2019/1555 esas, 2019/1545 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kamu davası açılması üzerine, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/682 esasına kayden yargılamaya başlandığı,

Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli birleştirme kararı ile gönderilen dosya ile birlikte yapılan inceleme sonunda ise sanığın 14/06/2019 tarihli eylemine ilişkin olarak aynı fiil sebebiyle yargılama yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine, 01/07/2019 tarihli eyleme ilişkin ise mahkumiyet kararı verildiği, sanık müdafiinin mahkumiyet hükmünü istinaf etmesi üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1524 esas, 2020/2604 sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulması sonrasında, sanığın hem 14/06/2019 tarihli hem de 01/07/2019 tarihli eylemlerine ilişkin iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşıldığı,

1- Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 esas, 2020/160 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, Her ne kadar sanık hakkında aynı fiil olduğundan bahisle birleşen dosyadaki eylem sebebiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de, birleştirme kararı verilen Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/381 esas sayılı dosyasındaki eylemin, inceleme konusu dosyadaki ile aynı nitelikte bir suç olmasına rağmen 14/06/2019 tarihli farklı bir eylem olduğu nazara alınmadan davanın reddine karar verilmesinde,

2- Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2021 tarihli ve 2020/759 esas, 2021/321 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, Sanığın Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/381 esas, 2019/559 sayılı birleşen dosyadaki 14/06/2019 tarihli eylemi yönünden Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 esas, 2020/160 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği ve aynı eyleme ilişkin yeniden hüküm kurulamayacağı gözetilmeden sanığın mahkumiyetine hükmedilmesinde, İsabet görülmemiştir..."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 esas, 2020/160 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

1.Sanığın 01/07/2019 tarihli trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemine ilişkin, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 25/07/2019 tarihli ve 2019/4201 soruşturma, 2019/1555 esas, 2019/1545 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kamu davası açılması üzerine, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/682 esasına kayden yargılamaya başlandığı,

Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli birleştirme kararı ile gönderilen dosya ile birlikte yapılan inceleme sonunda ise sanığın 14/06/2019 tarihli eylemine ilişkin olarak aynı fiil sebebiyle yargılama yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine, 01/07/2019 tarihli eyleme ilişkin ise mahkumiyet kararı verildiği, sanık müdafiinin mahkumiyet hükmünü istinaf etmesi üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1524 esas, 2020/2604 sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulması sonrasında, sanığın hem 14/06/2019 tarihli hem de 01/07/2019 tarihli eylemlerine ilişkin iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulduğu, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2019/381 Esas, 2019/559 Karar sayılı birleşen dosyası yönünden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Mahkememizin 2019/682 Esas sayılı dosyası yönünden 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın 29/06/2021 tarihinde kesinleşerek infaza gönderildiği anlaşılmıştır.

2. Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinde " İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" hükmü gereğince Kanun Yararına Bozma yoluna gidileceği gerekçesiyle, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/381 Esas, 2019/559 Karar sayılı birleşen dosyası yönünden verilen 1 yıl hapis cezası ilamın infazının durdurulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

3. Buna göre; her ne kadar sanık hakkında aynı fiil olduğundan bahisle birleşen dosyadaki eylem sebebiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de, birleştirme kararı verilen Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/381 esas sayılı dosyasındaki eylemin, inceleme konusu dosyadaki ile aynı nitelikte bir suç olmasına rağmen 14/06/2019 tarihli farklı bir eylem olduğu nazara alınmadan davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

B. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2021 tarihli ve 2020/759 esas, 2021/321 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

1. Dosya kapsamına göre, sanığın 14/06/2019 tarihli trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi sebebiyle, Marmaris İlçe Emniyet Müdürlüğünün 29/06/2019 tarihli fezlekesi ekinde sunulan tahkikat evrakı üzerine, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/3935 soruşturma numarasına kayden yürütülen soruşturma sonunda, anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kamu davası açılması sonrasında, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan bahisle, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/381 esas,

2019/559 sayılı kararı ile dosyanın Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/682 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli birleştirme kararı ile gönderilen dosya ile birlikte yapılan inceleme sonunda ise sanığın 14/06/2019 tarihli eylemine ilişkin olarak aynı fiil sebebiyle yargılama yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine, 01/07/2019 tarihli eyleme ilişkin ise mahkumiyet kararı verildiği, sanık müdafiinin mahkumiyet hükmünü istinaf etmesi üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1524 esas, 2020/2604 sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulması sonrasında, sanığın hem 14/06/2019 tarihli hem de 01/07/2019 tarihli eylemlerine ilişkin iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulduğu, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/381 Esas, 2019/559 Karar sayılı birleşen dosyası yönünden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Mahkememizin 2019/682 Esas sayılı dosyası yönünden 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın 29/06/2021 tarihinde kesinleşerek infaza gönderildiği belirlenmiştir.

2. Buna göre; 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinde "istinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" hükmü gereğince sanığın Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/381 esas, 2019/559 sayılı birleşen dosyadaki 14/06/2019 tarihli eylemi yönünden Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 esas, 2020/160 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği ve bu karar kesinleştiğinden aynı eyleme ilişkin yeniden hüküm kurulamayacağı gözetilmeden sanığın hem 14/06/2019 tarihli hem de 01/07/2019 tarihli eylemlerine ilişkin iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir.

C.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 Esas, 2020/160 Karar sayılı dosyasında, sanık hakkında aynı fiil olduğundan bahisle birleşen dosyadaki eylem sebebiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de, birleştirme kararı verilen Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/381 esas sayılı dosyasındaki eylemin, inceleme konusu dosyadaki ile aynı nitelikte bir suç olmasına rağmen 14/06/2019 tarihli farklı bir eylem olduğu nazara alınmadan davanın reddine karar verilmesinde.

Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2021 tarihli ve 2020/759 Esas, 2021/321 Karar sayılı dosyasında da, sanığın Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/381 esas, 2019/559 sayılı birleşen dosyadaki 14/06/2019 tarihli eylemi yönünden Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 esas, 2020/160 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği ve bu karar kesinleştiğinden aynı eyleme ilişkin yeniden hüküm kurulamayacağı gözetilmeden sanığın hem 14/06/2019 tarihli hem de 01/07/2019 tarihli eylemlerine ilişkin iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2020 tarihli ve 2019/682 Esas, 2020/160 Karar sayılı, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2021 tarihli ve 2020/759 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,