Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2646 K.2025/6352

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 500.000,00 TL maddi ve 500.000,000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren yasal faizli ile ödenmesine ilişkin talebinin, beraat kararının kesinleşip kesinleşme şerhi ve gerekçeli kararın davacı asile tebliği tarihi olan 02.10.2019 tarihinden itibaren üç aylık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süre yönünden reddine ilişkin kararın yerinde olmadığına, dava açma süresi 3 ay değil 1 yıl olarak uygulanarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, davanın dayanağı olan Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/487 E., 2019/387 K. Sayılı kararında "başvuru şekline" yer verilmediğinden dava açma süresinin geçmiş olmasından söz edilemeyeceğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/487 Esas, 2019/509 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 26.07.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 27.07.2017 tarihinde tutuklandığı ve 26.07.2017-21.12.2017 tarihleri arasında 148 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.09.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhi ve gerekçeli kararın davacı asile 02.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın 03.01.2020 tarihinde açıldığı, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 3 aylık

süre içinde davanın açılmadığı ve tazminat koşulları oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,