Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2724 K.2026/959

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin hakim ve savcının görevinde tarafsız davranmayıp işlem yaptığı gerekçesiyle 150.000,00 TL manevi tazminatın haksız işlem tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, hakim ve savcının taraflı davrandıklarına, disiplin suçu nedeniyle tutuklama kararı verilmesinin örneğine rastlanmadığına ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Kara Kuvvetleri Komutanlığı, .... Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 20/03/2013 tarih, 2013/725-2013/180 sayılı dosyası kapsamında davacı hakkında 353 Sayılı Kanun'un 71/1. Maddesi delaleti ile CMK 100/1.

Maddesi gereğince tutuklama kararı verildiği, 04/05/2009-12/05/2009 tarihleri arasında 8 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine karar verildiği, beraat kararının 11.06.2013 tarihinde kesinleştiği, davacı vekilinin maddi/manevi tazminat istemli dilekçesi ile Yargıtay 4.Hukuk Dairesine dava açıldığı ve 2013/97 Esas sırasına kaydedildiği, yargılama sonunda verilen 20.01.2015 gün ve 2013/ 97... /8 Karar sayılı karar ile Mahkemenin görevsizliğine dosyanın talep halinde görevli Ankara Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair karar verildiği,

görevsizlik kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.03.2017 gün ve 2015/4-16 68... /554 Karar sayılı ilamı ile onandığı ve 29/03/2017 tarihinde kesinleştiği , dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilerek yargılama yapıldığı, davacının daha önce aynı dosyada haksız tutukluma nedenine dayalı olarak maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2014 tarih ve 2013/359 Esas sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin reddine, 400-TL manevi tazminata hükmedildiği,

bu kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.05.2017 tarihli 2015/ 16751 Esas- 2017/ 3653 Karar sayılı temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince, davacının aynı konuda daha önce açmış olduğu Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2014 tarih ve 2013/359 Esas,2014/307 Karar sayılı dosyası ile maddi tazminat talebinin reddine, 400-TL manevi tazminata hükmedildiği, bu kararın Yargıtay 12. Ceza Dairesinin kararı ile kesinleştiği, 5271 sayılı CMK’nın 141, 142 ve devamı maddelerindeki yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; ''Tazminat davasına esas incelenen, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2014 tarih, 2015/16751-2017/3653 sayılı dosyası ile bu davanın dava sebebi farklı olduğundan mahkemenin kesin hüküm nedeniyle açılan davanın reddine dair uygulaması yerinde değilse de;

Suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleştirilen işlemlere ilişkin hakim ve Cumhuriyet savcılarının sorumluluğunu düzenleyen CMK'nın 141/3. maddesi 6545 sayılı Kanunun 70. maddesi ile 18/06/2014 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önce hakim ve Cumhuriyet savcılarının suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleştirdiği işlemlerden sorumluluğu HMK'nın 46. maddesi dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiği,

İncelenen dosyada, savcı olarak görevli ... ve hakim ...'nın tazminat davasına esas dosya kapsamında taraflı hareket edip görevlerini ve nüfuslarını kötüye kullandıkları yönünde kanaate varılamayacağı da gözetildiğinde, mahkemenin davanın reddine dair uygulamasının sonucu itibariyle yerinde olduğu '' gerekçeli ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,