Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2810 K.2024/2873

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 400.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, el koymaya konu mallarla ilgili olarak davacı hakkındaki 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle hükmedilen beraat kararının kesinleşmediğinden bahisle yasal koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; tazminat davasına konu el konulan malların kendisine iade edilmesi gerekirken tanımadığı bir kişiye yediemin sıfatıyla iadesine karar verilmesi nedeniyle mağdur olduğu, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/163 Esas – 2015/224 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 22.057 kg kuru üzüm ve 1620 kg fıstığa 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçu kapsamında 20.05.2014 tarihinde el konulduğu ve yapılan yargılama sonunda davacının atılı suçtan beraatine ve el konulan kuru üzüm ve fıstığın sahibine teslim edilmiş olması nedeniyle müsaderesine yer olmadığına dair karar verildiği,

katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarihli ve 2019/3421 Esas – 2019/36055 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak el koymaya konu mallarla ilgili olarak davacı hakkındaki 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle hükmedilen beraat kararının kesinleşmediğinden bahisle CMK 142. maddesinde belirtilen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının yasal şartları oluşmadığı anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,