Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2831 K.2024/2672

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 1.000,00 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerinde belirtilen yasal koşulların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının beraat kararına konu suç nedeniyle tazminata engel oluşturmayacağından davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/2 Esas – 2018/187 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının hırsızlık suçundan 14.03.2007-13.06.2007 tarihleri arasında 91 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.06.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin infaz gördüğü ancak beraat hükmüne konu kararın Yargıtay bozma ilamı öncesine ait mahkumiyet kararında davacı hakkında bir kısım müştekilere yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği bu durumda 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerinde belirtilen yasal koşulların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dairemizce UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede davacının 15.03.2007-13.06.2007 tarihleri arasındaki toplam 91 günlük gözaltı ve tutukluluk süresi hakkında mahsup işlemi yapıldığı ancak mahsup işlemine dayanak bilgi ve belgelerin denetime elverişli bir şekilde dosya kapsamında ve UYAP sisteminde bulunmadığı anlaşılmakla, mahsup işlemine konu bilgi ve belgelerin temini ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de, her ne kadar davacı hakkında bir kısım müştekilere yönelik tutuklamaya konu hırsızlık eylemi sebebiyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5 yıllık denetim süresinin dolmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, dairemiz incelemesi sırasında 19.10.2016 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından denetim süresinin dolduğu gözetilerek, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da davacının beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu,

bu kapsamda davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin sonucunda ne şekilde karar verildiği araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,