Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3001 K.2023/3890

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2009 tarihli ve 2009/5 Esas, 2009/1144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve sanık beş yıllık denetim süresine tabi tutulmuştur.

2. İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2009 tarihli ve 2009/5 Esas, 2009/1144 Karar sayılı kararının 02.12.2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip İstanbul

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli 2012/129 Esas, 2012/1322 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 03.11.2011 tarihinde işlediği hırsızlık suçu nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141 inci maddesinin birinci fıkrası 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hüküm 03.11.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3. İstanbul 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/643 Esas, 2016/83 Karar sayılı karar ile sanık hakkında denetim süresinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesinden dolayı ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak hükmün açıklanmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/643 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli 2019/11930 Esas, 2021/6760 Karar sayılı kararı ile; "denetim süresinde işlediği İstanbul

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 2012/129 E. - 2012/1322 sayılı karar sayılı ilamındaki mahkumiyet hükmü TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olup, hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş olup, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre ihbara konu hüküm ile ilgili uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre,

sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hükmün açıklanmasına karar verilip verilemeyeceği hususunda değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu İstanbul

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli 2021/429 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile ihbara konu İstanbul 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/129Esas, 2012/1322 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında uyarlama yargılaması yapılmadığı ve sanığın denetim süresinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesinden dolayı ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak hükmün açıklanmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.05.2022 tarihli ve 2022/69443 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kusursuz olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü 10.07.2008 günü saat 07:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kasalı kamyonetle Eminönü Sultanhamamda Bursa’dan getirdikleri tekstil ürünlerini mağazalara dağıtırken kamyonetin üzerinde durarak malları aşağıda bulunan ...’a veren ...‘ın sanıktan aracı çalıştırmasını istemesi üzerine sanığın aracı çalıştırması ve henüz ... harekete geçmeden önce çalışması ile titremesi ile ciddi sarsıntı ile maktülün dengesini kaybederek baş aşağı düşmesi sonucu ölümlü kaza meydana gelmiştir.

2. Mahkemece keşif üzerine alınan bilirkişi raporuna göre, sanığın aracı çalıştırmadan önce titreşim ve hareketin kuvvetiyle maktulün düşebileceğini öngörerek maktulün inmesi, oturması en azından tutunmasını ikaz etmesi gerektiğinden asli kusurlu olduğu, ölen ... uzun yıllardır bu işte çalıştığından aracın çalışmasında ayakta durmasının ciddi tehlike arzedeceğini bilebileceğinden kendi güvenliğini temin için aşağıya inmesi, oturması, en azından kapaktan tutunması gerektiğinden asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

3. Dosya kapsamında alınan otopsi raporunda kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu tespit edilmiştir. 4. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli 2019/11930 Esas, 2021/6760 Karar sayılı bozma kararı üzerine İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/429 Esas sayılı dosyasından ihbara konu İstanbul

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/129 Esas sayılı dosyasına müzekkere yazıldığı, gelen yazı cevabında sanık hakkında hırsızlık suçundan uyarlama yargılaması yapılmadığının bildirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.İncelenen dosyada, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının dayanağı olan bildirime konu İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli 2012/129Esas, 2012/1322 Karar sayılı hükmü ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet hükmü verildiği, hükümden sonra,

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yapılan değişiklik uyarınca, 5237 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasınında düzenlenen hırsızlık suçu, uzlaştırma girişiminde bulunacak suçlar kapsamına girdiği anlaşıldığından,

dairemizin 11.10.2021 tarihli 2019/11930 Esas, 2021/6760 Karar sayılı bozma kararı ile yapılan Kanun değişikliği gereği, 5237 sayılı kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usulü göre ihbara konu hüküm ile ilgili uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre,

sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hükmün açıklanmasına karar verilip verilemeyeceği hususunda değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu, ancak temyize konu İstanbul

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli 2021/429 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararında uyarlama yargılaması yapılmadığı denilmekle yetinilmiş, yerel mahkemenin sanık hakkında ihbara konu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılmasını istemesi ve neticesine göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve karar verilmesi gerekirken, henüz sanık hakkında uzlaştırma hükümleri yerine getirilmediği halde sanık hakkında verilen hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur ve bozma sebebi sayılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın kusur tespiti ve buna yönelik uygulamada herhangi bir hukuka aykırılık görülmediği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR