Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3152 K.2025/3738

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Yerel Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; davacı ... vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 40.000,00 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin talebinde maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin karara yönelik davalı vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 05.04.2021 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece maddi tazminat talebinin reddine,

manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; CMK 141. maddesi gereğince belirlenen koşulların oluşmaması nedeniyle manevi tazminata hükmedilmiş olmasının haksız ve yersiz olduğuna, manevi tazminatın mahiyetine göre davacının mirasçılarına manevi tazminat verilmesine dair hüküm kurulmasının doğru olmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, resen görülecek nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel Mahkemece Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/145 Esas – 2015/108 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 23.06.2010 – 17.09.2010 tarihleri arasında 86 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.06.2015 tarihinde kesinleştiği,, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 04.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacının 04.02.2020 tarihinde öldüğünün belirlenerek davacının yasal mirasçılarına "davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediğiniz takdirde dava yokluğunuzda bitirilecektir" şerhini içeren davetiye tebliğ edilerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dava açtıktan sonra 04.02.2020 tarihinde ölen ...'in mirasçılarının açılan davaya devam ettiklerini açıkça bildirdikleri takdirde maddi ve manevi tazminat talebi hakkında karar verilebileceği dikkate alındığında ölen davacının yasal mirasçılarına duruşmaya gelmeleri veya davayı takip edip etmeyeceklerini açıkça bildirmeleri, duruşmaya gelmedikleri veya davayı takip edeceklerini açıkça bildirmedikleri takdirde davanın reddedileceği şerhini içeren davetiye gönderildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, "davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediğiniz takdirde dava yokluğunuzda bitirilecektir" şerhini içeren davetiye tebliği ile duruşmaya katılmayan ve davayı takip edeceklerini açıkça da beyan etmeyen mirasçılar lehine yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,