Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3300 K.2024/1107

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 18.600,00 TL maddi 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faiz talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun davalı lehine vekalet ücretinin 4.360 TL olması gerektiğinden bu kısmın düzeltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin uyuşturucu ticareti suçundan tutuklandığı, tazminata esas mahkeme kararında bu suçu işlediğine yönelik delil bulunmadığından eylemin kullanma suçu kapsamında kaldığı ve daha önce verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunduğundan düşmesine karar verildiği, suçun vasfının değiştiğini, müvekkilinin mağdur olduğunu, istinaf kararının gerekçesiz olduğunu, tutuklandığı suçtan mahkumiyet kararı almadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, tazminata esas dosyada vekalet masrafı yaptığını, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/155 Esas – 2018/298 Karar sayılı dava dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı, 21.12.2017 – 27.06.2018 tarihleri arasında 188 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı,

yapılan yargılama sonunda eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu kapsamında kaldığı değerlendirilerek denetim süresinde tekrar suç işlemesi nedeniyle 5237 sayılı kanun 191/5 ve 5271 sayılı kanun 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine ve sabıka kaydında bulunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kaydı yönünden ihbarına karar verildiği, kararın 04.07.2018 tarihinde kesinleştiği, kararın davacı asile tebliğ edilmediği ve gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanuna tabi olduğu, sürelerin başka bir karar nedeniyle mahsup edilmediği, kararın başkaca bir tazminat davasına konu edilmediği,

sanık hakkında verilmiş bir beraat ya da koğuşturmaya yer olmadığı kararı bulunmadığı, sanığın TCK 191/1 maddesi gereğince uyuşturucu kullanıcılığı suçundan yargılaması yapılacak olup suçun maddede yer alan ceza miktarı 2-5 yıl arasında olup, davacı vekilinin iddia ettiği gibi 141/1-f maddesinde yer alan, davacının tutuklu kaldığı sürenin, yargılama sonucu alacağı cezadan fazla olması gibi bir durum söz konusu olmadığı,

bu nedenle maddenin bu bendini dayanak yaparak sanık için maddi ve manevi tazminat talep etmek yerindeolmadığını, CMK 141 maddesinde yer alan diğer koşulları da taşımayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, davalı lehine vekalet ücretinin 4.360 TL olması gerektiğinden bu kısmın düzeltilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı (sanık) hakkında, gözaltında ve tutuklu kaldığı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda davacının (sanığın) eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle davanın düşmesine karar verildiği, davacının adli sicil kaydının incelenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde kesinleşmiş mahkumiyet kararları ve dava açılmasının ertelenmesi kararlarının bulunduğu anlaşılmakla; davacının tazminat talebinin dayanağı olan gözaltı ve tutuklamaya ilişkin eyleminin ihlal sayıldığı bağlantılı dosyanın tespiti ve akıbetinin araştırılması neticesinde davacının tazminat talebinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,