Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/35 K.2025/3809

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 01.12.2017 tarihli dilekçesiyle ıslah ile 86.972.14 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.431.98 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümleri kaldırılarak,

maddi tazminatın reddi ile 15.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca eksik manevi tazminata hükmolunduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; haksız olarak gözaltına alınıp tutuklandıktan sonra ihraç edildiğine, ihraç edildikten sonra geçimini sağlamak için evini ve alyansını satmak zorunda kaldığından bundan kaynaklı zararları ile cezaevi ve avukatlık ücretine ilişkin masraflarının maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine, ihraç edilmeden önce yazı işleri müdürü olduğuna, göreve ise zabıt katibi olarak iade edilmesi sebebiyle maddi kaybının olduğuna, hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/10181 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 26.09.2016 - 05.10.2016 tarihleri arasında 9 gün gözaltında ve 31.10.2016 - 24.02.2017 tarihleri arasında 116 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 05.10.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacının gözaltına alınıp, tutuklandığı dönemde kamu görevlisi olduğu ve en son maaşını 15.10.2016 tarihinde aldığı, bu suretle maddi tazminatın 15.11.2016 - 24.02.2017 tarihleri arasındaki dönemde yürürlükte olan net asgari ücrete göre tayin edilmesi gerektiği gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak, yapılan araştırmada davacının 18.06.2018 tarihinde göreve iade edildiği ve geçmişe yönelik maaş alacaklarının kendisine ödendiğinin tespit edildiği, cezaevi harcamaları ve evini satmak zorunda kalması nedeniyle talep ettiği maddi kayıpların ise CMK'nın 141. ve devamı maddeleri kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu itibarla maddi tazminat talebinin reddi ile 15.000 TL manevi tazminatın, davacının 01.12.2017 tarihli dilekçesiyle dava tarihinden itibaren faiz talep etmiş olduğu da dikkate alınarak, 20.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,