Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/3529 E. , 2023/5776 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2580 E., 2021/240 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜMLER : 1-Sanık ... hakkında, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma 1-Katılan Sanık ...'ın, hakkındaki mahkumiyet hükmüne iliş
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/3529 E. , 2023/5776 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2580 E., 2021/240 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜMLER : 1-Sanık ... hakkında, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma 1-Katılan Sanık ...'ın, hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesi ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı yapılan ön inceleme sonucu anlaşılmakla, gereği düşünüldü: 2-Sanık ... (Kafkas) hakkındaki beraat hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesi ile, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Fethiye 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2018 tarih, 2016/39 Esas, 2018/39 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 15/02/2021 tarih, 2019/2580 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... müdafii ile sanık ... tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme sonucu, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması gerekçesine dayanılarak beraat kararı verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22/05/2022 havale tarihli ve 2023/56726 sayılı, katılan sanık ...'a ilişkin hüküm yönünden ret, sanık ...'e ilişkin hüküm yönünden bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanığın temyiz istemi, Tam ve asli kusurlu olan sanık hakkında mahkumiyet hükmü yerine beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, Duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III.GEREKÇE Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı katılan sanık müdafii ve sanık tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince mahkumiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR 1.Katılan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesi yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ... (Kafkas) hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesi yönünden, Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 15/02/2021 tarih, 2019/2580 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.