Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3644 K.2025/7681

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 1.000.000,00 TL manevi, 158.936,00TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat yönünden davacının 19.08.2016 tarihinde görevden uzaklaştırılıp 13.10.2016 tarihleri arasında açığa alınıp 14.10.2016 tarihinde göreve iade edildiği,

gözaltında kaldığı süreye ait tüm maaş farklarının kendisine ödendiği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 19.08.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının 1.200,00TL'ye indirilmesi ve değişen vekalet ücreti yönüyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmolunan manevi tazminat miktarının eksik olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının üzerine atılı suçun niteliği, davacının mesleği gibi unsurlar göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın çok eksik olduğuna, maddi tazminat miktarının eksik hesaplandığına, maaş farkı döner sermaye ödemelerinin dikkate alınmadığına, sair nedenlere ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olanAydın C.Başsavcılığının 2018/30176 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 19.08.2016-31.08.2016 tarihleri arasında 12 gün gözaltında kaldığı, yürütülen soruşturma neticesinde 28.12.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, 11.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, kararın itiraz edilmeksizin 28.01.2019 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılmış bir davanın bulunmadığı,

gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında " 27.03.2019" olan dava tarihinin "13.05.2019" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, 12 gün gözaltı yönünden tazminat miktarının makul biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,