Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3687 K.2023/1480

İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. ...

40.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2020/174 Esas, 2021/789 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ve 50. maddesi uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kesin olarak karar verildiği, belirlenmiştir. ...

Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.04.2022 tarihli ve 2022/94660652-105-34-29046-2021 KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve KYB-2022/59044 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve KYB-2022/59044 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/3-b, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2021 tarihli ve 2020/174 esas, 2021/789 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesinin şartlarından olan 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinde yer alan "Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemesince somut bir zarar tespiti yapılması amacıyla katılandan da sorulmak suretiyle basit bir araştırma ile katılanın zararının tespit edilerek,

zararın giderilmesi amacıyla sanığa makul bir süre verilmesini müteakip, oluşacak sonuca göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinde "(1) Taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.

(2) Taksirle yaralama fiili, mağdurun; a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, ...

Neden olmuşsa, birinci fıkraya göre belirlenen ceza, yarısı oranında artırılır." şeklinde yer alan düzenleme karşısında, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 13/08/2021 tarihli ve 2021/86855 sayılı rapor ile katılanın yaralanmasının "organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına" neden olduğunun ifade edildiği gözetilerek, temel cezanın yarı oranında arttırılması yerine aynı Kanun'un 89/3-b maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde, İsabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesinin birinci maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında 20.02.2020 tarihli uzlaştırma raporuna göre taraflar arasında uzlaşma gerçekleşmediğinden sanık hakkında dava açıldığı,

adli soruşturmanın başladığı tarihten hüküm tarihine kadar geçen süre içerisinde sanığın zararı giderme konusunda çabaları ve dosyaya yansıyan bir iradesinin bulunmadığı da dikkate alındığında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağından mahkemenin "katılanın zararının giderilmemesi nedeniyle" hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 1.maddesinde yer alan talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Dosya içeriğinde yer alan Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 13/08/2021 tarihli ve 2021/86855 sayılı rapor ile katılanın yaralanmasının "organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına" neden olduğunun ifade edildiği gözetilerek, temel cezanın yarı oranında arttırılması yerine aynı Kanun'un 89/3-b maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmemiş, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 2.maddesinin KABULÜNE, 2. ... 40.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2020/174 Esas, 2021/789 Karar sayılı sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.

Hükmün ikinci paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın eylemi sonucunda katılanın organlarından birinin işlevinin zayıfladığı anlaşıldığından TCK' nun 89/2-a maddesi uyarınca cezada yarı oranında artırım yapılarak sanığın 135 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," bendinin eklenmesi, Hükmün beşinci paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 135 gün karşılığı Adli Para Cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak TCK' nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince bir günü takdiren 20,00-TL'den paraya çevrilerek sanığın 2700 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," bendinin eklenmesi,