Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3916 K.2024/4846

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 74.245,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının maliki olduğu ve Türkiye'de sicile kayıtlı olmayan çekici ve dorseye 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaçak sigara taşımada kullanıldığı gerekçesiyle el konulduğu, aynı Kanun'un 10/2. maddesi gereğince çekici ve dorsenin Türkiye'de sicile kayıtlı olmaması nedeniyle el koymanın fiili alıkoyma şeklinde uygulandığı, bu itibarla alıkoyma işleminin Kanundan doğan bir zorunluluk olduğu ve hukuka aykırı olmadığı,

5271 sayılı Kanun'un 141 vd maddelerince tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın eksik araştırma sonucu verildiğine, yabancı uyruklu olan davacıyla teminat karşılığında aracı iade alabileceği hususunda tebligat yapılmadığına, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/155 Esas – 2018/105 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 3. kişi konumundaki davacıya ait Türkiye'de sicile kayıtlı olmayan çekici ve dorseye 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaçak sigara taşımada kullanıldığı gerekçesiyle aynı Kanun'un 10/2. maddesinde yer alan Türkiye'de sicile kayıtlı olmayan araçlar bakımından el koyma işleminin alıkoyma şeklinde uygulanacağı düzenlemesi gereğince alıkonulmak suretiyle el konulduğu, çekici ve dorsenin 01.03.2017 tarihinde tasfiye edildiği ve tasfiye bedelinin davacıya ödendiği,

yapılan yargılama sonunda çekici ve dorsenin sahibine iadesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin sahibine iadesine karar verildiği, anılan kararın 08.04.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 141/1-j maddesinde belirtilen koşulları taşımadığı anlaşıldığından, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,