Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3924 K.2024/3488

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yönünden, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13.12.2019 tarihli ve 6-7 sayılı, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesinin zorunlu olmadığına ilişkin içtihatı ve Ceza Genel Kurulunun 14.06.2023 tarihli ve 2021/4-84 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, duruşmadan haberdar edilme zorunluluğu bulunmayan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına kanun yolu aşamasında gerekçeli kararının tebliği üzerine davaya katılmasının ve hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında, 05.11.2019 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.

Sanığın temyiz istemi yönünden, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 43/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakalığı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; kararın bozulması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebebi; ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE VE KARAR

A) Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13.12.2019 tarihli ve 6-7 sayılı, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesinin zorunlu olmadığına ilişkin içtihatı ve Ceza Genel Kurulunun 14.06.2023 tarihli ve 2021/4-84 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, duruşmadan haberdar edilme zorunluluğu bulunmayan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına kanun yolu aşamasında gerekçeli kararının tebliği üzerine davaya katılmasının ve hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında,

05.11.2019 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının istinaf aşamasında katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B) Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın, katılan ...'e ait ve daha önce kendi facebook adresinde yayınladığı resmi, katılanın rızası dışında facebook üzerinden değişik zamanlarda yayınladığı iddiasına konu olayda sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 25.09.2019 tarihli kararlar beraat kararı verildiği,

Mahkemece gerekçeli kararın 05.11.2019 tarihinde Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğ edilmesi üzerine Bakanlık vekilince 12.11.2019 tarihli katılma ve istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan inceleme sonunda Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılmasına vekilininde katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilip sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetine karar verilmesine konu olayda;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13.12.2019 tarihli ve 6-7 sayılı, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesinin zorunlu olmadığına ilişkin içtihatı ve Ceza Genel Kurulunun 14.06.2023 tarihli ve 2021/4-84 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, duruşmadan haberdar edilme zorunluluğu bulunmayan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına kanun yolu aşamasında gerekçeli kararının tebliği üzerine davaya katılmasının ve kanun yoluna başvurmasının mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında,

05.11.2019 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının istinaf aşamasında katılma ve hükmü istinaf etme hak ve yetkisinin olmadığı gözetilerek istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yasal, yeterli ve geçerli gerekçesiz olarak Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının istinaf talebinin kabul edilmesi 5271 sayılı CMK'nın 289/1-g maddesi uyarınca kesin hukuka aykırılık hali kabul edilmiş olup,

Başkaca yönleri incelenmeyen Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,