Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3949 K.2025/8003

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.04.2022 tarihli ve 2020/2521 Esas, 2022/360 Karar sayılı ek karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksızz gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 300.000,00TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 28.07.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.347,60 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 25.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde maddi tazminat miktarı olarak yazılı "7.347,60" ve faiz başlangıcı olan "25/07/2017" ibarelerinin çıkartılması ve yerlerine sırası ile "7.156,16", "28/07/2017" ibarelerinin yazılması; hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde manevi tazminat miktarı olarak yazılı "10.000" ve faiz başlangıcı olan "25/07/2017" ibarelerinin çıkartılması ve yerlerine sırası ile "16.000,00", "28/07/2017" ibarelerinin yazılması;

vekalet ücretine ilişkin (4) numaralı hüküm fıkrasında yazılı "2.602,14" ibaresinin çıkartılması ve yerine değişen miktarlara göre hesaplanan "3.473,42" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin 03.03.2022 tarihinde temyiz talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2022 tarihli ek kararı ile kararın davalı yönünden kesin nitelikte olduğu,

temyiz isteminin temyiz sınırı ve davalının temyiz hakkı doğmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/315 Esas – 2019/347 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 25.07.2017 - 28.12.2017 tarihleri arasında 156 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.10.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya 01.12.2019 tarinde tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 11.04.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,