Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4038 K.2024/7626

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma nedeniyle 253.160,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın olayın meydan gelme tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin aracının çalınması üzerine şikayette bulunduğu, aracın dosya dışı sanıklar tarafından suçta kullanıldığı, müvekkili hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, ancak kararın kendisine tebliğinin yapılmadığını, dosya dışı sanık hakkında iddianame düzenlendiği ve bu iddianamede söz konusu aracın iadesine karar verilmesine rağmen, iadeye yönelik herhangi bir işlem yapılmadığını, el koyma kararının 04.04.2019 tarihinde vekilince talep edildikten sonra şerhin kaldırılarak iadesine karar verildiği, tazminat dava açma süresinin bu tarihten başlaması gerektiğini, haksız el koyma nedeniyle zamanında iadesine karar verilmemesi nedeniyle devletin 141/ 3. Madde gereği sorumlu olacağını, davanın kabulü gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4249 Soruşturma sayılı soruşturma dosyasında davacıya ait ... plakalı aracın olay tarihinden önce çalınması üzerine davacının şikayette bulunduğu, aracın suçta kullanılması nedeniyle 28.08.2018 tarihinde el konulduğu, davacı sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12.02.2016 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, dosya dışı sanık hakkında ise 15.02.2016 tarihinde iddianame düzenlendiği,

iddianamede söz konusu aracın sahibine iadesine karar verildiği ve yargılamaya Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2016/58 Esas sayılı dosyasında devam olunduğu, mahkemenin 04.04.2019 tarihli celsesinin 3 nolu ara kararı ile ... plakalı araç üzerindeki şerhin kaldırılarak aracın sahibi ... ya iadesine karar verildiği, söz konusu dosyanın halen derdest nitelikte olduğunun anlaşıldığı, bu kapsamda davacının kendisi hakkındaki takipsizlik kararı esas alındığında, söz konusu takipsizlik karar tarihinin 12.02.2016 olduğu,

CMK142/1 madde ve fıkrasına göre, 'karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceğinin" belirtildiği, işbu tazminat davasının açılma tarihinin ise 10.052019 tarihi olduğu, bu haliyle davacıya ilişkin takipsizlik kararı esas alındığında halihazırda hak düşürücü süre nedeniyle tazminat isteme koşulunun oluşmadığı, yine sanık ... in yargılandığı Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesi nin 2016/58 esas sayılı dosyası esas alındığında da, söz konusu dosyanın halen derdest olduğu,

kesinleşmiş bir beraat kararının bulunmadığı, halihazırda söz konusu dosyanın mahkumiyet kararı ile sonuçlanması halinde davacının sahibi olduğu araca ilişkin el koyma nedeniyle oluşan zarardan Maliye Hazinesi nin sorumlu tutulamayacağı, bu haliyle de CMK141 ve devamı maddeleri kapsamında tazminat isteme koşullarının oluşmadığından, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2016/58 Esas sayılı dosyasında davacının sanık olarak yer almadığı, malen sorumlu olarak bulunduğu, davacının yargılama süresince anılan ceza dosyasından haberdar olmadığını, hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına kararın tebliğinin yapılmadığını beyan etmesi karşısında 10.05.2019 havale tarihli beyan dilekçesinde "söz konusu durum müvekkilime 14.12.2017 tarihine kadar bildirilmemiş, bu tarihte de kendi çabasıyla öğrenmiştir" ibaresi dikkate alındığında, davacının 14.12.2017 öğrenme tarihinden sürenin başlaması gerektiği, tazminata esas dosyanın ise 1 yıllık süre geçtikten sonra 10.05.2019 tarihinde açılması nedeniyle davanın bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın reddine kararının usule uygun olduğu anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,