KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/4050 E., 2024/4554 K.
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/3918 E., 2021/839 K
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 500.000 TL maddi ve 400.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 03.02.2009 - 22.05.2009 tarihleri arasındaki dönem için 1897.67 TL, 18.01.2013 - 06.11.2013 tarihleri arasındaki dönem için 7574.46 TL maddi tazminatın ilk dönem için 03.02.2009 tarihinden, ikinci dönem için de 18.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ve 40.000 TL manevi tazminatın 03.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
539 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğu gerekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Malatya
1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/173 Esas – 2016/321 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütü kurucusu ve yöneticisi olmak, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya çalışmak, adam öldürmeye azmettirme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından 03.02.2009 - 22.05.2009 tarihleri arasında 108 gün, 18.01.2013 - 06.11.2013 tarihleri arasında da 292 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda tüm suçlar yönünden beraatine hükmedildiği,
beraat hükümlerinin 21.01.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutuklama süresinin infaz gördüğü ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Davacının dava dilekçesinde haksız tutuklama tarihi olan 05.02.2009 tarihinden itibaren faiz talep etmesine rağmen, manevi tazminata ilişkin 03.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek faize hükmolunması, temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.
Davacının, 03.02.2009 - 22.05.2009 tarihleri arasında 108 gün gözaltında ve tutuklu, 18.01.2013 - 06.11.2013 tarihleri arasında da 292 gün tutuklu kaldığı, bu suretle her bir dönem için ayrı ayrı manevi tazminat takdiri gerekirken, tutukluluk sürelerinin tamamı üzerinden manevi tazminata hükmolunması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle hükmün yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle bu hükümle verilen manevi tazminat miktarı ve buna ilişkin faiz başlangıç tarihinin davacı lehine usuli kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilerek davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi