Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4111 K.2025/8290

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 05.04.20 18... .12.2018 tarihleri arasında tahliye talepli dilekçelerine cevap verilmediğini, aylık yapılan tutukluluk incelemelerin kendilerine tebliğ edilmediğini, yalnızca 2018 mayıs ve haziran aylarında yapılan tutukluluk incelemenin tebliğ edildiğini ve süresinde yaptıkları itiraza gerekçeli karar verilmediği,

tutukluluğun devamı kararlarına karşı yaptıkları itirazlar üzerine verilen kararların tebliğ edilmediği gerekçesiyle 50.000TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın gözlatı tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine yönelik talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; 05.04.20 18... .12.2018 tarihleri arasında verdikleri tahliye talepli dilekçelerinin karara bağlanmadığına, aylık yapılan tutukluluk incelemelerin kendilerine tebliğ edilmediğine, tutukluluk halinin devamına karşı kararlara süresinde yaptıkları itiraza gerekçeli karar verilmediğine, tutukluluğun devamı kararlarına karşı yaptıkları itirazlar üzerine verilen kararların tebliğ edilmediğine yasaya aykırı olarak gözaltı ve tutuklama tedbiri uygulandığına, yasaya aykırı olarak tutukluluk incelemelerinin yapılmadığına ve kararların tebliğ edilmediğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, "...tazminat davasının dayanağını oluşturan Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/48 esas sayılı dosyasında, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yapılan yargılama sırasında tutuk incelemelerinin salt duruşmada yapıldığı buna karşılık duruşma aralarında tutukluluk incelemesinin yapılmadığı, yine davacının müdafiine 26/05/2019, 19/06/2019 tarihinde tutuk itiraz sonucuna ilişkin tebliğ yapıldığı, davacı hakkında kesinleşmiş bir beraat kararı olmadığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmakla.

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin benzer olaya ilişkin 24/11/2014 tarihli, 2014/5892 esas, 2014/23666 karar sayılı ilamının da açıklandığı üzere, tahliye talebinin süresinde değerlendirilmemesinin tek başına tutuklamayı haksız ve usule aykırı hale getirmeyeceği gözetilerek" gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A-Davalı Vekilinin temyiz istemi bakımından;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 78.630,00 TL olduğu; İlk Derece Mahkemesince açılan tazminat davasının reddedilmesi üzerine kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle verilen kararın davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile kabul edilen tazminat miktarına göre davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B- Davacı vekilinin temyiz istemi bakımından;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının makul biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,