Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4484 K.2023/1242

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2012 tarihli ve 2011/445 Esas, 2012/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2012 tarihli ve 2011/445 Esas, 2012/539 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2014 tarihli ve 2013/26148 Esas, 2014/23974 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 03.07.1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alıp, 271 numaralı tescilli yapının koruma alanında bulunan kiracısı olduğu taşınmaz üzerinde izin almaksızın 40-50 cm derinliğinde, 41.73 m uzunluğunda kanal kazdırarak,

pvc + elektrik hattı döşettiği, sanığın soruşturma aşamasında kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, kiraladığı binalarda tadilat yapmak amacıyla konuyu araştırdığında, sit alanı içerisindeki taşınmazda gerçekleştirilen sondaj kazısı sonucu 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlığına rastlanılmadığını öğrendiğini, bunun üzerine ... Belediyesi'nden gerekli izinleri alarak elektrik hattı için kanal döşettiğini beyan ettiği, ...

Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünce gönderilen 18.01.2012 tarihli cevabi yazıda, belediyeye herhangi bir ruhsat başvurusunda bulunulmadığının belirtildiği anlaşılmakla; ...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 01.03.2006 tarih ve 1580 sayılı kararında, sanığın kolluk ifadesinde sözünü ettiği gibi, suça konu taşınmaz üzerinde müze uzmanlarınca yapılan sondaj kazısı sonucu 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlığına rastlanılmadığı belirtilmekle birlikte, anılan durumun, kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde ve aynı zamanda tescilli yapının koruma alanında izinsiz fiziki müdahale gerçekleştirilmesine olanak sağlamadığı gözetilmeksizin, atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine hatalı değerlendirme ile beraatine dair hüküm tesisi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a Aykırılık suçundan, anılan Kanun’un 65/1, TCK’nın 62 nci maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

anılan kararın 10.09.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 14.07.2016 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği sabit kabul edilerek ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/581 Esas, 2017/49 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine hükmedildiği, hükmün 18.05.2017 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınarak ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2017/388 Esas, 2018/394 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı anlaşılmıştır.

4. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2017/388 Esas, 2018/394 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2021 tarihli ve 2021/1446 Esas, 2021/3316 Karar sayılı kararı ile "Bünyesinde koruma, uygulama denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapanlar ile izinsiz inşai ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranların, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince cezalandırılması gerekeceğinden,

suça konu taşınmazın bulunduğu ilde suç tarihi itibariyle il özel idaresi veya büyükşehir belediye başkanlığı bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin suç tarihinde koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu araştırılarak kapsadığının tespiti halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65 inci maddesinin dördüncü fıkrası,

kapsamadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/415 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a Aykırılık suçundan, anılan Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-3 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 120 TL adi para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.06.2022 tarihli, 2022/82187 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; 1. Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hüküm tesis edilmesi gerektiğine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi uyarınca hata hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine,

3. Usul ve Yasaya aykırı diğer hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 03.07.1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alıp, 271 numaralı tescilli yapının koruma alanında bulunan kiracısı olduğu taşınmaz üzerinde izin almaksızın 40-50 cm derinliğinde, 41.73 m uzunluğunda kanal kazdırarak, pvc + elektrik hattı döşettiği, bu suretle sit alanına izinsiz inşai ve fiziki müdahale suçunu işlediği, sanığın ikrara dönük savunması,

15.04.2011 tarihli tutanak, müze müdürlüğünün cevabi yazıları, Koruma Kurulunun suç duyurusu yazısı ve ekindeki rapor, kira sözleşmesi sureti, tapu kaydı, Koruma Kurulunun suça konu yere ilişkin ilke kararları ve ekleri, belediyenin cevabi yazıları, keşif, içeriği itibariyle itibar edilen ancak sonuç kısmı itibariyle itibar edilmeyen bilirkişi heyetinin raporu ile tüm dosya kapsamında toplanan delillerden anlaşılmakla davaya konu yerle ilgili olarak ...

Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığı'nın 28.09.2021 tarihli yazısında, 'Mülga ... İl Özel İdaresi bünyesinde Koruma Uygulama ve Denetim Bürosunun 27.03.2007 tarihinde faaliyete başladığının, 30.03.2014 tarihine kadar faaliyetlerini sürdürerek 6360 sayılı Kanun gereği ... ilinin Büyükşehir Belediyesi olması nedeniyle mülga olduğunun, ...

Büyükşehir Belediyesi İmar ve Şehircilik Dairesi Başkanlığı bünyesinde Koruma Uygulama ve Denetim Şube Müdürlüğü Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün 25.06.2014 tarihli ve 123777 sayılı yazısı ile faaliyetine başladığının, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün 06.08.2020 tarihli ve 565057 sayılı yazısı ile de bu tarihten sonra yetki ve sorumluklarının ...

Belediye Başkanlığı Koruma Uygulama ve Denetim Bürosuna devredildiğinin, ... davaya konu edilen alanın 3. derece arkeolojik sit alanında kaldığının, suç tarihi olan 21.04.2011 tarihi itibariyle ...

Belediye Başkanlığı mücavir alanı sınırları içerisinde kalmakta olup Mülga İl Özel İdaresi yetki ve sorumluluk alanında kalmadığının...' belirtilmiş olması da gözetilerek davaya konu taşınmazın koruma uygulama denetim bürosu kapsamında kalmaması sebebiyle sanığın eylemine uyan 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir."

2. Sanığın, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 03.07.1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alıp, 271 numaralı tescilli yapının koruma alanında bulunan kiracısı olduğu taşınmaz üzerinde izin almaksızın 40-50 cm derinliğinde, 41.73 m uzunluğunda kanal kazdırarak, pvc + elektrik hattı döşettiği tespit edilmiştir.

3. Sanığın soruşturma aşamasında kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, kiraladığı binalarda tadilat yapmak amacıyla konuyu araştırdığında, sit alanı içerisindeki taşınmazda gerçekleştirilen sondaj kazısı sonucu 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlığına rastlanılmadığını öğrendiğini, bunun üzerine ... Belediyesi'nden gerekli izinleri alarak elektrik hattı için kanal döşettiğini beyan etmiştir.

4. ... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünce gönderilen 18.01.2012 tarihli cevabi yazıda, belediyeye herhangi bir ruhsat başvurusunda bulunulmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

5. ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Dairesi Başkanlığı'nın 28.09.2021 tarihli cevabi yazısı ile suç tarihi olan 21.04.2011 tarihi itibariyle dava konusu yerin, ... Belediye Başkanlığı mücavir alanı sınırları içerisinde kalmakta olup, Mülga İl Özel İdaresinin yetki ve sorumluluk alanında kalmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 2863 sayılı Kanun'un 65 inci Maddesinin Dördüncü Fıkrası Uyarınca Hüküm Tesis Edilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Suç tarihi olan 21.04.2011 tarihi itibariyle dava konusu yerde Koruma Uygulama ve Denetim Bürosunun faaliyette bulunmadığı tespit edildiğinden, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü tesis edilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanunun 30 uncu Maddesinin Değerlendirilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Somut olayda, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından, hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Usul ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlar Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/415 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,