Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4515 K.2023/5582

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli, 2015/377 Esas, 2016/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin altıncı uyarınca 7.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.06.2019 tarihli ve 2016/368754 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin kusura itiraz ettiğine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ... yönetimindeki ... plaka nolu otomobille 89-90 km/saat hızla Ortaklar-Söke bölünmüş devlet karayolunun Ortaklar Organize Sanayi kavşağına geldiği sırada, gidişine göre yolun sağında bulunan Organize Sanayi yolundan sanık ...'un yönetimindeki ...plaka sayılı minibüsle kontrolsüzce ana yola çıkması sonucu minibüs ile otomobilin çarpışması sonucu yaralamalı trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağına göre bu kazanın oluşumunda sanık ...'un tali yoldan ana yola çıkan araçların, ana yoldan geçen araçlara ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, katılan ...'un ise araçların hızlarını hava ve yol şartlarına ve aracın teknik özellikleri ile trafik durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamamak kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3. Keşif üzerine mahkemesinde alınan bilirkişi raporuna göre, sanığın sevk ve idaresinden sorumlu olduğu minibüs ile ilerlerken yolda artık anayolu bittiğini, kavşağa geldiğinde hızını kesik kavşak girişinde durması gerektiğini belirten levhalar olduğu halde durmayarak,

anayoldan geçmekte olan araca ilk geçiş hakkını vermeyerek 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47 nci maddesinin (c) bendi uyarınca "Trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirtilen veya gösterilen hususlara" ve 57 nci maddesinin (a) bendi "Kavşağa yaklaşan sürücüler kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli olmak, geçiş hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar." ve 57 nci maddesinin (b) fıkrasının beşinci bendi uyarınca " Trafik zabıtası veya trafik işaret levhası veya ışıklı trafik işaret cihazları bulunmayan kavşaklarda.

Tali yoldan anayola çıkan sürücüler anayoldan gelen araçlara" kurallarını ihlal ederek yüksek oranda asli kusurlu olduğu, katılan ...’un yönetimindeki ... plakalı otomobille ilerlediği yönde yolu sağında bir tali yol kavşağı olduğunu belirten işaret levhası bulunmasına rağmen, bu işaret levhasını dikkate alıp hızını hiç veya yeterince azaltmaması nedeniyle 2918 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin (c) bendi ve 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "Kavşaklara yaklaşırken,dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere,

dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak," kuralını ihlal ederek alt düzeyde tali kusurlu olduğu belirlenmiştir. 4.Dosya kapsamında alınan doktor raporları ile katılan ..., ... ve ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, katılan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yüzde sabit iz oluşacak şekilde nitelikli yaralandığı, katılanların sanıktan şikayetçi oldukları anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Dosyada mevcut keşif üzerine alınan bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı ile sanığın kusur durumuna ilişkin kanaatin aynı olduğu, dosya kapsamında alınan raporun oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, denetime elverişli, yasal dayanağa haiz ve yeterli olduğu anlaşılmakla, dosyadaki bilgi ve belgelerden mahkemenin uygulamasının isabetli olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Katılanların zararlarının giderilmediğini beyan ettikleri, sanığın da zararlarını giderdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak somut bilgi ve belgeyi dosyaya sunmadığı gözetildiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin mahkemenin takdirinde isabetsizlik saptanmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR