Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4528 K.2024/5348

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız konutunu terk etmemek şeklindeki adli kontrol nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın adli kontrol tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin adli kontrol tedbirinin tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı,

bu itibarla yalnızca davacı hakkında 20.11.2019-22.11.2019 tarihleri uygulanan gözaltı bakımından değerlendirme yapılacağının kabulü ile 200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; konutunu terk etmemek adli kontrol tedbirinin tutuklamadan bir farkı bulunmadığına, söz konusu tedbir nedeniyle davacının maddi ve manevi kayıplarının olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/442 Esas-2020/83 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 20.11.2019-22.11.2019 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, sorgusunun ardından İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 22.11.2019 tarihli ve 2019/939 Sorgu sayılı kararı ile konutunu terk etmemek şeklindeki adli kontrol tedbirinin uygulanmasına, 08.01.2020 tarihinde ise tedbirin kaldırılmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği,

beraat kararının 11.03.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve mahsuba konu yapılmadığı, ancak her ne kadar davacı hakkında uygulanan adli kontrol tedbirleri bakımından da maddi-manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de, konutunu terk etmemek şeklindeki adli kontrol tedbirinin tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı,

gözaltı süresi bakımından ise kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü talebin yalnızca konutunu terk etmemek şeklindeki adli kontrol tedbirine ilişkin olduğu, gözaltında geçirilen süre bakımından ise herhangi bir talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde 20.11.2019-22.11.2019 tarih aralığını kapsayan gözaltı süresi bakımından tazminata hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,