Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4540 K.2025/8989

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 700.000,00 TL manevi tazminatın 06.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kabulü ile 700.000,00TL manevi tazminatın 06.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine müvekkilinin "Silahlı Terör Örgütü Kurma veya Yönetme" suçundan da tutuklandığı ve Yüce Divan'ın 31.10.2019 tarihli kararında bu suç bakımından da düşme kararı verildiğinin eklenmesi talebine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının çok yüksek olduğuna, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine, davacı lehine vekalet ücretine hükmolunmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Anayasa Mahkemesi Başkanlığının 31.10.2019 tarih ve 2017/1 (Yüce Divan) Esas 2019/1 Karar sayılı dosyası kapsamında davacının Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme ve Silahlı Terör Örgütü Kurma ve Yönetme suçlarından 05.01.2012-07.03.2014 tarihleri arasında toplam 792 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacı hakkında Silahlı Terör Örgütü Kurma ve Yönetme suçu yönünden tevkif müzekkeresinin 06.01.2012-07.03.2014 tarihleri arasında infaz gördüğü, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme suçu yönünden tevkif müzekkeresinin ise infaz görmediği tespit olunan dosya kapsamında;

İlk Derece Mahkemesince davacı hakkında Yüce Divan sıfatıyla yargılama yapan Anayasa Mahkemesi Başkanlığının 31.10.2019 tarih ve 2017/1 (Yüce Divan) Esas 2019/1 Karar sayılı dosyası kapsamında yürütülen yargılama neticesinde açılan kamu davasının muhakeme şartının gerçekleşmemesi nedeniyle düşmesine karar verildiği, kararın davacı yönünden 03.01.2020 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı vekilinin temyiz isteminin, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 19.06.2021 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından 21.06.2021 tarihinde yapıldığı ve bu itibarla katılma yoluyla temyiz isteminde bulunulduğu değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

toplam 792 gün gözaltı ve tutukluluk süresi bakımından tazminat miktarının makul biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,