Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4590 K.2025/8761

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve makul sürede hakim önüne çıkarılmama nedeniyle 10.000.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının 18 günlük gözaltı süreci sonrasında kanuni süre içerisinde hakim huzuruna çıkarılmış olması, akabinde önemi ve mahiyeti tartışmaya konu dahi olamayacak bir niteliği haiz olan FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütüne Üyelik suçlamasına konu soruşturmanın yaklaşık olarak ondört ay gibi bir sürede tamamlandığı,

akabinde iki celse daha yapılarak davacı hakkında cezalandırılmasına dair karar verilmiş olması hususları kül halinde nazara alındığında yargılamanın 2-3 ay kadar kısa bir sürede tamamlandığı bu suretle davacının makul süre içerisinde hakim huzuruna çıkarılmadığı, makul süre içerisinde yargılamasının yapılmadığı bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığı şeklindeki tespitlerinin mesnetsiz olduğu, davacı hakkında yapılan yargılama neticesinde beraat kararı verilmeyerek cezalandırıldığı,

hakkında hükmolunan cezanın ise Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2019/1203 Esas ve 2019/4291 Karar sayılı kararı ile kesinleştiği anlaşıldığından hakkında tatbik edilen gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin hukuka uygun olduğu ve haksız uygulama niteliğini haiz olmadığı sabit görüldüğünden davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında maddi ve manevi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine, hakkında verilen kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğu, temyiz incelenmesinde bozulmasına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/15 Esas – 2018/153 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 03.09.2016 tarihinde gözaltına alındığı, Manisa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2016/231 sorgu sayılılı tutuklama müzekkeresi ile 21.09.2016 tarihinde tutuklandığı, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açıldığı,

yürütülen yargılama neticesinde 06.03.2018 tarihli karar ile 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği, davacı hakkında yapılan yargılama neticesinde beraat kararı verilmeyerek cezalandırıldığı, hakkında hükmolunan cezanın ise Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2019/1203 Esas ve 2019/4291 Karar sayılı kararı ile kesinleştiği anlaşıldığından hakkında tatbik edilen gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin hukuka uygun olduğu ve haksız uygulama niteliğini haiz olmadığı mahkememizce sabit görüldüğünden yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/15 Esas – 2018/153 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün Yargıtay 16. Ceza Dairesince onanarak 17.06.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,