Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4592 K.2024/4779

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı nedeniyle 70.000 TL maddi ve 80.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüyle 140.40 TL maddi, 300 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden ve avukatlık ücretine ilişkin 6.500 TL'nin maddi tazminat kapsamında makbuz tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekilinin kararı istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, avukatlık ücretine ilişkin kısım hükümden çıkarılarak,

140.40 TL maddi ve soruşturma evresinde takip edilen işler için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti olan 825 TL olmak üzere toplam 945.40 TL maddi tazminat ile 450 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen 6.500 TL avukatlık ücretinin hükümden çıkarılmasının hukuka aykırı olduğu, tazminat miktarının ve vekalet ücretinin eksik hükmedildiğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/138 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 13.02.2017 - 16.02.2017 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 14.01.2019 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat kapsamında serbest meslek makbuzuna göre ödenen 6.500 TL avukatlık ücretine ilişkin kısım hükümden çıkarılıp, maddi tazminat olarak 140.40 TL ile soruşturma tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre soruşturma evresinde takip edilen işler için öngörülen 825 TL maktu vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ve manevi tazminat miktarının 450 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Tazminat talebinin dayanağı olan soruşturma dosyasında davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği dikkate alınarak, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen vekalet ücreti olan 825,00 TL'nin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden faizi ile birlikte maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, gözaltı tarihinden hüküm kurulması, temyiz edenin sıfatı sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında eleştirilen husus dışında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,